"Όλα όσα λένε τ' αγόρια μεταξύ τους... Χμ, ίσως όχι "όλα"... Aυτά στην πραγματικότητα μπορεί να είναι περισσότερα ή λιγότερα. Πάντως, για τον Παύλο και τους δυο κολλητούς του όλα όσα λένε σε τούτο το βιβλίο είναι τα πιο... καυτά". (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)Προχτές στο μάθημα μας επισκέφτηκε η κ.Βούλα Μάστορη, συγγραφέας παιδικών και εφηβικών βιβλίων. Όσοι έχετε παιδιά, είναι πολύ πιθανό σε κάποιο ράφι της βιβλιοθήκης σας να έχετε κάποιο ή κάποια από τα βιβλία της, μια και έχει γράψει για όλες τις φάσεις της παιδικής ηλικίας.
Το να συναντάς ένα συγγραφέα από κοντά έχει μια άλλη "αίγλη"... Διαπιστώνεις ότι κι αυτός είναι "σαν εσένα", πόσο μάλλον όταν ο/η συγγραφέας έχει φιλική και πρόσχαρη διάθεση, όπως η κ.Μάστορη.... Φαντάζομαι ότι την ίδια καλή διάθεση θα κάνει και στα παιδιά κατά τις επισκέψεις της στα σχολεία.
Συζητήσαμε γενικά περί της Λογοτεχνίας για παιδιά και εφήβους και εκφράσαμε απόψεις, προβληματισμούς, ερωτήματα.
Δε γινόταν να μη σταθούμε όμως στο καινούριο βιβλίο της, τους Ψιθύρους αγοριών. Κυκλοφόρησε πριν ενάμιση μήνα και έχει ήδη κάνει "θραύση"! Προσωπικά το διάβασα σε δύο απογεύματα. Πιστεύω ότι αυτό το βιβλίο θα κάνει πολλούς εφήβους - και όχι μόνο - να πέσουν με τα μούτρα στο διάβασμα. Είμαι σίγουρη ότι οι νέοι θα το κατα-ευχαριστηθούν. Δεν ξέρω τι θα κάνουν οι γονείς τους όμως...ίσως - δυστυχώς - και μερικοί δάσκαλοι.
Πριν προχωρήσω σε άλλα σχόλια θα ήθελα να σας παραπέμψω να διαβάσετε ένα απόσπασμα από την προδημοσίευση του βιβλίου....
«Ειδικά εκείνη τη μέρα του συγκεκριμένου μπάνιου ο Παύλος είχε προστρέξει στο Διαδίκτυο για πληροφορίες σχετικά με την “κάτω περιοχή”. Στη συνέχεια, έκανε την καταμέτρηση –ένα συν δύο, σωστά!– και μετά τη μέτρηση με τη μεζούρα σε μήκος και πλάτος του ενός και, τέλος, την αξιολόγηση με βάση τα δεδομένα ως φυσιολογικά μεγέθη στο Διαδίκτυο. Επόμενη κίνηση ήταν να κοινοποιήσει και να συγκρίνει, εάν γινόταν, τα αποτελέσματα με τους κολλητούς του. Ευτυχώς, και αυτοί περνούσαν την ίδια φάση.
Ετσι, ύστερα από αρκετές μυστικές διαβουλεύσεις, μαζεύτηκαν ένα απόγευμα στο σπίτι του Ηρακλή, που ήταν μοναχοπαίδι, αποφασίζοντας να αλληλομετρηθούν για μεγαλύτερη ακρίβεια. Πρώτος τα κατέβασε ο Παύλος και ο Σάκης πήρε τη μεζούρα και, αφού μέτρησε σοβαρός το μεσαίο από τα τρία, ανακοίνωσε:
– Εξι εκατοστά!
– Είναι κρύα η μεζούρα και μου μαζεύτηκε! το υπερασπίστηκε ο Παύλος, παρόλο που δε χρειαζόταν, διότι και οι τρεις τους είχαν διαβάσει στο Διαδίκτυο ότι για να φτάσει το πέος τους να έχει το φυσιολογικό μήκος – από εφτάμισι έως δέκα εκατοστά σε κατάσταση χαλάρωσης– θα έπρεπε να ενηλικιωθούν πρώτα.
Πάντως, ύστερα και από εκείνη την αλληλομέτρηση, ο Παύλος και η παρέα του εξακολούθησαν να παρακολουθούν με αγωνία τα τεκταινόμενα στην “κάτω περιοχή” και να τσεκάρουν ιδιωτικά ή ομαδικά τις αλλαγές στο... πεδίο, το οποίο στην πρώτη γυμνασίου είχε αποκτήσει πλέον ένα πυκνό δάσος από τρίχες σε διάταξη ανάποδου τριγώνου και σε χρώμα μαύρο σαν κατράμι, παρόλο που κανείς τους δεν είχε τόσο σκούρα μαλλιά. Τρίχες είχαν σκεπάσει και τα πόδια τους, ενώ μια υποψία μουστακιού σκίαζε ήδη το πάνω χείλος τους, δίνοντάς τους ένα “αντριλίκι, να πούμε”. […]
– Δυόμισι εκατοστά! ανακοίνωσε ο Σάκης μετά από πολύ, μα πάρα πολύ, προσεκτική μέτρηση του ενός από αυτά τα παράπλευρα του Ηρακλή.
– Μέτρα και το άλλο! διέταξε καθόλου ικανοποιημένος εκείνος.Κανονικά δεν έπρεπε να αισθάνεται έτσι, διότι ήξερε πολύ καλά, όπως και οι άλλοι δύο, ότι για να φτάσουν και οι όρχεις τους να έχουν το φυσιολογικό μέγεθος θα έπρεπε επίσης να ενηλικιωθούν πρώτα.
– Δυόμισι εκατοστά! επανέλαβε ο Σάκης και αμέσως μετά έκανε ένα βήμα πιο πίσω έκπληκτος. Ρε μαλάκα, το ένα είναι πιο κάτω από το άλλο! Το ξέρεις;
Ο Ηρακλής χλόμιασε κι ένιωσε όλη την “κάτω περιοχή” του να συρρικνώνεται. Παρ’ όλ’ αυτά, βρήκε τη δύναμη να πει εριστικά:
– Να ιδώ τα δικά σου! κι αφού τα είδε, ανακοίνωσε θριαμβευτικά: Και το δικό σου το ένα πάει πιο κάτω!
Αμέσως μετά, αφού είδαν ότι και του Παύλου κρέμονταν ανισόπεδα, κατάπιαν αμάσητο τον πανικό που ήταν έτοιμος να τους πνίξει και έτρεξαν σαν τρελοί στο κομπιούτερ, μπήκαν στο Διαδίκτυο και μόνο όταν διάβασαν “Ο ένας όρχις, συνήθως ο αριστερός, κρέμεται λίγο πιο χαμηλά από τον άλλο. Αυτό συμβαίνει για να μην τρίβονται οι όρχεις μεταξύ τους κατά το βάδισμα” ξεφύσηξαν ανακουφισμένοι».
Αν συνεχίζετε να διαβάζετε την ανάρτησή μου, θα ήθελα πολύ να αφήσετε τα σχόλιά σας.... Ειλικρινά!
Θεωρώ αυτό το βιβλίο τομή στην ελληνική λογοτεχνία για παιδιά και νέους για πολλούς λόγους. Καταρχάς είναι η πρώτη φορά που ένας συγγραφέας τολμά να μιλήσει για πράγματα που ανέκαθεν υπήρχαν, αλλά κανείς δε μιλούσε γι' αυτά. Πολλοί θα δυσανασχετήσουν με την "ελευθεροστομία", αλλά δε νομίζω να υπάρχει κανείς που να μη συμφωνήσει ότι έτσι μιλάνε σήμερα τα παιδιά, μικρά και "μεγάλα". Άλλωστε η ίδια η συγγραφέας σχολιάζει στο οπισθόφυλλο ότι δεν υπάρχουν "κακές λέξεις", αλλά "κακοί άνθρωποι" (ή κάπως έτσι, δεν το θυμάμαι καλά). Όμως επειδή στην εποχή μας βασιλεύει η υποκρισία, το δήθεν και το ψέμα, είμαι σίγουρη ότι πολλοί θα σπεύσουν να κατακρίνουν το βιβλίο επειδή λέει την αλήθεια.
Προσωπικά πιστεύω ότι αυτό το βιβλίο θα βοηθήσει πραγματικά τους εφήβους, αγόρια και κορίτσια, μια και θα τους παρουσιάσει την πραγματικότητα ως έχει, θα τους λύσει απορίες που σίγουρα έχουν και δεν ξέρουν πώς να λύσουν, θα τους καθησυχάσει, καθώς θα δουν ότι οι ανησυχίες τους είναι φυσιολογικές και κοινές. (Αφήστε που μπορεί να βοηθήσει και κάποια "μεγαλύτερα αγόρια", έστω και εκ των υστέρων....).
Ξέρετε τι με ενοχλεί; Το ότι όλα τα πιτσιρίκια στήνονται μπροστά στην τηλεόραση και παρακολουθούν ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Όμως η κοινωνία αποδέχεται όλα όσα προσβέρει η τηλεόραση. Δυστυχώς. Είναι καλύτερο, λοιπόν, τα παιδιά να ενημερωθούν διαβάζοντας παρά παρακολουθώντας - κρυφά ή και φανερά- "υπερπαραγωγές".
Διαβάστε το κι εσείς, τα πιο μεγάλα παιδιά. Θα το χαρείτε. Θα νιώσετε ξανά εκείνη τη γλύκα του πρώτου έρωτα, την αγωνία της "χυλόπιτας", το άγχος για το πότε θα βγει το ... επόμενο σπυρί!
Αφήστε που μπορεί - έμμεσα - να τους περάσει το μικρόβιο της φιλαναγνωσίας - σε μικρούς και μεγάλους...
Περιμένω....
Καλό Σαββατοκύριακο!
Δεν είναι υπέροχα;;;
Κι άλλη άποψη του Αγίου Ανδρέα, από πιο μακριά... Σε πρώτο πλάνο η Μονή της Βρύσης.
Στο χώρο πίσω από την εκκλησία υπάρχει αρχαία προμυκηναϊκή ακρόπολη. Νομίζω ότι αυτή η φωτογραφία αποδίδει καλύτερα τα όσα περιγράφω...
Αυτή είναι η θέα από την αυλή του Αγίου Ανδρέα.... Μέσα στον κόκκινο κύκλο είναι το σπίτι μου!!! Αν έχετε καλή όραση, μπορείτε να διακρίνετε κι εμένα!!!!!!
