Έχω πλέξει αρκετούς σκούφους και αυτό δεν είναι τυχαίο!
Όχι, μη φανταστείτε ότι κυκλοφορώ καθημερινά με σκούφο, σπάνια φοράω... Όμως είναι κάτι που τελειώνει γρήγορα και αυτό μου δίνει μεγάλη ικανοποίηση.
Ο συγκεκριμένος είναι παραγγελία της μητέρας μου, η οποία τους φοράει πολύ.
Έβαλα 96 πόντους και έπλεξα λάστιχο (2 καλή επί 2 ανάποδη) για 8 περίπου εκατοστά. Στη συνέχεια ξεκίνησα να πλέκω όλο καλή αλλά ακολούθησα μια "τσαχπινιά"! Δεν ξέρω αν φαίνεται... Κάθε 8 πόντους έπλεκα ένα πόντο ανάποδα και κάθε που άλλαζα σειρά έπλεκα ανάποδα κάθε φορά τον επόμενο πόντο. Έτσι δημιουργήθηκε ένας είδος σπείρας... Έφτασα στο ύψος που ήθελα και άρχισα να μειώνω πλέκοντας στον 8ο πόντο 2 μαζί και αυτό με έφερε στο τέλος και στο κλείσιμο. Μπορώ να πω ότι σχεδόν βγήκε μόνο του το σχέδιο.
Εδώ φαίνεται καλύτερα. Το πλέκω με μοχέρ νήμα, γεγονός που μου δημιουργεί ένα μικρό θεματάκι μια και έχω αλεργική ρινίτιδα και οι τριχούλες είναι πολύ παράξενες.... Ελπίζω να μπορέσω να το φορέσω. Πάντως για την ώρα το έχω λατρέψει. Αφράτο, ζεστό, μαλακό, ό,τι πρέπει για το κρύο...






2 σχόλια:
Καλα τελεια και τα δυο!
Το νημα αυτο απο το σκουφακι νομιζω πως το εχω πλεξει και εγω σε μια καζακα που φοραω, το ειχα παρει απο το "εργοχειρο" θυμαμαι.
Η τεραστια κοτσιδα μου αρεσει πολυ.
Σαν το σκουφακι που επλεξες με την σπείρα εχω δει και εγω στο Ravelry αλλά με τρυπητη σπείρα, φανταζομαι οτι πλεκεται με την ιδια λογικη.
Με γεια σας ολα και καλοφορετα.
το χρωματάκι στο σκούφο είναι ουδέτερο και όμορφο, η κοτσίδα λόγω χρώματος δε διακρίνεται, αλλά σίγουρα θα είναι όμορφη, καλοφόρετα και τα δυο
Ανάρτηση Σχολίου