4 Οκτ 2009

Παλιά κι αγαπημένα....

Σήμερα θα σας δείξω διάφορα παλιά εργόχειρα, που πέρα από κάθε καλλιτεχνική αξία, έχουν μεγάλο συναισθηματικό βάρος για μένα.
Αυτό είναι ένα μαξιλαράκι που μου χάρισε μια φίλη της μητέρας μου... Καθηγήτρια του Πολυτεχνείου, αρχιτεκτόνισσα, μανιακή με τα χρώματα και τα σχήματα. Αυτό φαίνεται άλλωστε... Εντελώς τυχαία ταιριάζει και με τα χρώματα του καναπέ μου, οπότε βρήκε τη θέση του!!!


Μου αρέσουν πολύ όλα τα εργόχειρα με σταυροβελονιά σε καμβά, όμως -δυστυχώς- δεν έχω υπομονή να κεντήσω. Θέλω άμεσα αποτελέσματα, είμαι πολύ ανυπόμονη...


Αυτά είναι παπουτσάκια τριακονταετίας και βάλε! Τα φορούσε η αφεντιά μου, έργο γαλλίδας φίλης.... Πλεγμένα με βελονάκι, όπως φαίνεται, με διάφορα υπόλοιπα νημάτων, μάλλον...



Αυτά είναι καλτσάκια πολύ ξεχωριστά. Εργόχειρο της αδελφής της γιαγιάς μου. Είναι εντυπωσιακό το πόσο λεπτή είναι η κλωστή!!!!


Έχω δύο ζευγάρια, το ίδιο λεπτοδουλεμένα και τα δύο!

Αυτά πια είναι ακόμα πιο ξεχωριστά.


Αυτό είναι ένα από τα πάρα πολλά χαλάκια που έπλεξε η γιαγιά μου στα τελευταία της. Αν και καταβεβλημένη από αρθριτικά και ρευματισμούς, ήθελε "κάτι να πολεμά με τα χέρια της" (κάτι μου θυμίζει αυτό!!!).
Έχουμε πολλά τέτοια χαλάκια και είναι ότι πρέπει τώρα το χειμώνα.

Καλή εβδομάδα!
Υ.Γ. Καλορίζικια η .... νέα κυβέρνηση και .... περαστικά σε όποιον το έχει ανάγκη!!!

2 σχόλια:

πουαντερι είπε...

Ανεκτίμητα κομμάτια!!!!
Εργα τεχνης που αντεχουν στον χρονο.
Κατι τετοια καλτσακια μου ειχε φυλαξει και εμενα η μαμα μου, τα φορεσα και στα παιδια μου και τωρα τα εχω κρύψει κι εγω.

Πλεκτο Εγκωμιο είπε...

Πολύ όμορφα και ξεχωριστά! Μοναδικά θα έλεγα! Καλή εβδομάδα