16 Μαΐ 2009

ΣΚΕΤΗ ΓΛΥΚΑ!

Σκέτη γλύκα το μωρό, αλλά και η καζακούλα δεν πάει πίσω, έτσι;;
Ξετρελάθηκα μόλις είδα τη νέα τη ανάρτηση του Purlbee!! Γι΄αυτό σκέφτηκα να τη μοιραστώ μαζί σας. Το σχέδιο είναι πολύ εύκολο, άλλωστε υπάρχουν αναλυτικές οδηγίες βήμα-βήμα. Δηλαδή ό,τι πρέπει για όσες από εμάς δεν έχουμε προχωρήσει πολύ.
[Αν είχα δικό μου μωρό, σίγουρα θα το άρχιζα σήμερα κιόλας. Όμως διστάζω να το πλέξω για άλλο μωρό. Έχουμε ξαναπεί ότι δεν εκτιμούν όλοι το χειροποίητο.... Όταν συνηθίζουν τα μωρά στα Lapin ή στα Allouette (και δε συμμαζεύεται...), τι να τους πει ένα "χαντμέιντ"!!!!
Όλοι "ξετρελάθηκαν" μόλις τους πήγα στο μαιευτήριο τα σετάκια με τα καλτσάκια-σκουφάκια-κασκολάκια και προχώρησαν σε αμετροεπή σχόλια και πληθωρικούς επαίνους για την άξια και χρυσοχέρα φίλη....Όμως στη συνέχεια δεν είδα κανένα - μα κανένα όμως - από τα μωρά τους να φοράνε τα "έργα" μου! ....Για να μη λέω ψέματα, μια από τις φίλες μου φοράει το σκούφο που έφτιαξα για το γιο της μέσα στο σπίτι, μόλις βγει από το μπάνιο, για να μην κρυώσει....Για τη βόλτα προτιμά το Lacoste, το mothercare, ακόμα και το Zara....]
Πολλά φιλιά και καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!

3 σχόλια:

ηλακάτη είπε...

με τις υγείες σου, προσγειώθηκες όπως κι εγώ στην πραγματικότητα και στην αγνωμοσύνη...

ομοιοπαθούσα κι ευτυχώς μαθούσα, γι' αυτό ποτέ ξανά και σε κανέναν, ούτε και στην πιο κολλητή, ήδη την πάτησα άπειρες φορές, και κάθε φορά έδινα άφεση αμαρτιών, κι έλεγα γι' αυτήν(ον) αξίζει, δεν είναι όπως οι άλλοι, μπούρδες, όλοι ίδιοι είναι, δεν εκτιμούν και στην χειρότερη περίπτωση βρίσκεις και τον μπελά σου....μετά από πολλές φορές που την πάτησα, έβαλα επιτέλους μυαλό όταν μια φίλη μου ζήτησε να ράψω για την κόρη της φόρεμα ίδιο με της κόρης μου, ίδιο σχέδιο, ίδιο βελούδο, μόνο το χρώμα άλλαζε.
(σημειωτέον, είμαι επαγγελματίας, πατρονίστ, μοντελίστ και το συγκεκριμμένο φόρεμα το έραψα εκατοντάδες φορές για μεγάλο και φημισμένο κατάστημα παιδικών στην οδό Α.Σοφίας, όπου κυκλοφορεί ότι καλύτερο σε παιδικά στην πόλη της Θεσσαλονίκης, κατάστημα που έχει ντύσει γενιές και γενιές)

το ράβω λοιπόν με το ίδιο πατρόν, ίδιο νούμερο, και έρχεται να το πάρει, τρώμε όλοι μαζί, (μόλις έχω τελειώσει παραγγελία και έχω γυρίσει σπίτι, υποτίθεται για ξεκούραση) και τις δίνω το ρούχο, το φοράει στην κόρη της ξινίζει τα μούτρα της και γεμάτη οργή γυρίζει και μου λέει, της κόρης σου σαφώς είναι καλύτερο, μου κατέστρεψες το ύφασμα, της κόρης σου είναι πιο πλούσιο....

(εγώ φταίω κυρά μου που το παιδί σου είναι σα κουκουβάγια, σκέφτηκα από μέσα μου και γέλασα για να μην εκραγώ)
ποιος είδε το θεό και δεν φοβήθηκε, εγώ χαλάλισα το απόγευμα που είχα για ξεκούραση να της ράψω, δίχως αμοιβή εννοείται, το πρόσεξα περισσότερο από του παιδιού μου, είμαι και τιτίζα παναθεμά με και βρήκα τον μπελά μου, αν δεν υπηρχε ποινή ευχαρίστως την σκότωνα εκείνη την στιγμή,
αυτή ήταν και η τελευταία φορά που έφτιαξα κάτι για φίλο-η
ΟΧΙ ΔΕΝ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΩ

πολύ καλα τα λες και τα χώνεις, σταμάτα το άθλημα πριν βρεις και κανένα μπελά, αυτές είναι ικανές να βγάλει κανένα εξάνθημα το μωρό και να πουν ότι έφταιγε το νήμα, το μαλλί η αγάπη που έβαλες και μάτιασες το παιδί.......

ορε χουζουλάθηκε ο ντουνιάς....

Πλεκτό Εγκώμιο είπε...

Δίκιο έχεις,στις μέρες μας όλο και σπανίζουν οι άνθρωποι που εκτιμούν το χειροποίητο!Πρέπει να σκεφτείς πολύ καλά σε ποιόν θα το προσφέρεις! Εγώ φοράω συνέχεια στο μικρό μου ρουχαλάκια που του πλέκω. Όταν τα βλέπουν τα θαυμάζουν αλλά οι περισσότερες στο τέλος λένε: Σιγά μη κάτσω να πλέξω... δε το αγοράζω έτοιμο καλύτερα! έτσι καταλαβαίνεις την εκτίμηση που έχουν στα χειροποίητα!!! Καλό βράδυ.

twinkle είπε...

Κορίτσια, ευχαριστώ για τη "συμπαράσταση"! Άλλωστε ξέρουμε καλά εμείς των "δημιουργικών κατασκευών" πως ό,τι κάνουμε το κάνουμε για μας, για να διοχετεύσουμε την ενεργητικότητά μας! Όσοι δεν εκτιμούν, ας πρόσεχαν! Κάποιος πρέπει να πάρει και τα "κινέζικα".... Γιατί τα κασκολάκια των 5-6€ στα διάφορα καταστήματα με αξεσουάρ, δε νομίζω να είναι τίποτα άλλο εκτός από Κινέζικα!