24 Φεβ 2009

Ανθισμένη αμυγδαλιά...

Μες στην καρδιά του χειμώνα και αψηφώντας το κρύο μας στέλνει το μήνυμα ότι "κι αυτό θα περάσει"... (η εξεταστική εν προκειμένω...)



Συγκίνηση μεγάλη από το παλιό τραγουδάκι, αλλά ακόμα μεγαλύτερη από τη θέα ενός τέτοιου πειρασμού, συνδεδεμένου με την αμυγδαλίτσα!


Όταν είμασταν μικρά παιδιά - καθώς αλητεύαμε τριγυρνώντας στις γειτονιές και στα χωράφια - με το που άνθιζε η αμυγδαλιά έκοβα ένα κλωνάρι και το έφερνα στη μάνα μου. Και πάντα ακολουθούσε η αυστηρή επίπληξη του παππού μου, ο οποίος με δίδασκε με τρόπο υποδειγματικό. Ήθελε να του μετρήσω τους ανθούς που υπήρχαν στο κλαρί που έκοψα και μετά με τρόπο επιτιμητικό μου ανακοίνωνε πόσα αμύγδαλα χάσαμε φέτος.... Αυτά συνέβαιναν όταν οι άνθρωποι σέβονταν τη γη, υπολόγιζαν τον καρπό της και περίμεναν από αυτήν... Αληθινή ευλογία!

4 σχόλια:

Anastasia's dolls είπε...

Ο παππους , μου θυμησε τον πεθερο μου που οταν ηταν πιο μικρα τα παιδια μου δεν τα αφηνε να κοψουν ουτε ενα κλαρακι απο τις πορτοκαλιες του !

αχτίδα είπε...

Όσα χρόνια κι αν περάσουν , όσες γενειές κιαν περάσουν η εικόνα της ανθισμένης αμυγδαλιάς θα μας θυμίζει πάντα όλα τα όμορφα , όλα τα τα αθώα και παράτολμα της άμυαλης όπως έλεγε η γιαγιά μου αμυγδαλιάς.Πόλύ όμορφη και τρυφερή ανάρτηση .

Δημιουργία είπε...

Προμηνυμα της ανοιξης η ανθισμενη αμυγδαλια,αλλα και η ΙΟΝ αξεπεραστη.

olivetreegirl είπε...

Κι εμένα μου είναι αδιανόητο να κόψω κλαράκι δέντρου ή λουλούδι! Είναι σαν να τα σκοτώνω, απλά και μόνο για να έχω το εφήμερο προνόμιο της ιδιωτικής απόλαυσής τους...