Λικέρ Βύσσινο!!!

Έτοιμο το βυσσινάκι!

Σας περιμένω να το πιούμε!


Πραγματικά, είναι πολύ επιτυχημένο και καλύτερο από άλλες χρονιές. Είναι η συνταγή της Ζαχαρούλας που κάνει τη διαφορά!
Εγώ δεν έβαζα το κονιάκ από την αρχή, αλλά ούτε και μοσχοκάρυδο.



Έφτιαξα ενάμιση λίτρο. Είναι αρκετά βαρύ και αναρωτιέμαι μήπως πρέπει να το αραιώσω με λίγο κονιάκ....

Τα βύσσινα λέω να τα κάνω σιρόπι για βυσσινάδα ή να τα βάλω σε κουβερτούρα για σοκολατάκια....Θα δω!

(Σχόλιο, ειδικά για την Πουαντερί: Ναι, το πετσετάκι είναι χειροποίητο - όχι από μένα! Α, και ο δίσκος είναι όντως ασημένιος!!!!!

Είδες, σε έμαθα πια!

"Μικρό πουλί τριανταφυλλί..."

Μικρό πουλί τριανταφυλλί, δεμένο με κλωστίτσα,

με τα σγουρά φτεράκια του στον ήλιο πεταρίζει,

Κι αν το τηράξεις μια φορά θα σου χαμογελάσει

κι αν το τηράξεις δυο και τρεις θ’ αρχίσεις το τραγούδι.

«Το κυκλάμινο». Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας, 1973. Γιάννης Ρίτσος, Επιτομή. Κέδρος, 1977. 324.

κι άλλο ένα....

― Κυκλάμινο, κυκλάμινο, στου βράχου τη σκισμάδα,

πού βρήκες χρώματα κι ανθείς, πού μίσκο και σαλεύεις;

― Μέσα στο βράχο σύναζα το γαίμα στάλα-στάλα,

μαντήλι ρόδινο έπλεξα κι ήλιο μαζεύω τώρα.

«Κουβέντα μ’ ένα λουλούδι». Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας, 1973. Επιτομή. Κέδρος, 1977. 322.

Παραμονή του Ιωάννη του Θεολόγου απόψε και τα πρώτα κυκλάμινα σίγουρα έχουν ανθίσει...

Ο παππούς μου συνήθιζε να λέει ότι "άμα 'ρχει η ώρα των(ε), (δ)εν έχουν ανάγκη τη βροχή...".

Η αποψινή βροχή, όμως, και η μυρωδιά που ήρθε μαζί της μου τα θύμισε ....

Το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου - με φράγκικο οικόσημο στην είσοδο ήδη από τον 16 αιώνα - βρίσκεται απέναντι από την Απολλωνία, στην περιοχή Μουγκού. Ιδιαίτερα ρομαντικός και γοητεύτικός είναι ο θρύλος που δικαιολογεί την ονομασία "Μουγκού". Η αρχόντισσα της εποχής που έχτισε το μοναστήρι ξόδεψε πολλά και στις επικρίσεις του συζύγου της απαντούσε "Je faire mon goute" (δεν ξέρω αν γράφεται ακριβώς έτσι), δηλαδή "κάνω το γούστο μου". Έτσι, η περιοχή από το γούστο ("μον γκου") πήρε τη σχετική ονομασία!!! Έχω παρατηρήσει ότι και τα παραθυράκια της εκκλησίας είναι οξύκορφα, χαρακτηριστικό δείγμα φράγκικης αρχιτεκτονικής. Το καμπαναριό, όπως βλέπετε στη φωτογραφία, ήταν σε άθλια κατάσταση, αλλά επισκευάστηκε.

Ο ναός είναι βυζαντινός με τρούλλο. Το ξύλινο τέμπλο φτάνει στο 17ο αιώνα και η εικόνα που σας δείχνω εδώ είναι του 15ου αιώνα!!!

Η φωτογραφία δεν είναι καλή και σίγουρα η εικόνα έχει ανάγκη συντήρησης. Όμως είναι υπέροχη. Ο παππούς μου διηγείται διάφορες ιστορίες για την εικόνα αυτή...

Ένα από τα οξύκορφα στοιχεία στο υπέρθυρο, καθώς και το οικόσημο του 16ου αιώνα που λέγαμε...Και ο παππούς μου!

Μια άλλη ιστορία - που δεν ξέρω όμως καλά - λέει ότι στα χρόνια της Κατοχής, οι κατακτητές εκτέλεσαν εν ψυχρώ τη γυναίκα που δεν πρόδωσε τον αντιστασιακό σύζυγό της μέσα στο χώρο του μοναστηριού.... Ευτέρπη την έλεγαν... Πάνω από την πόρτα ενός κελιού υπάρχει το όνομά της, που έδωσε το όνομα σε όλο το συγκρότημα, το οποίο είναι ιδιόκτητο: "Βίλα Ευτέρπη".

Κι όλα αυτά στη Σίφνο, με αφορμή ένα κυκλάμινο....

Bettyblu, wellcome back!!!

Bettyblue,

επειδή δεν έχω το χρόνο να οργανώσω μπλογκο-πάρτυ επί τη αφίξει σου, πλιζ, αρκέσου σε μια ταπεινή και φτωχή ανάρτηση, αφιερωμένη εξαιρετικά σε σένα και μόνο!!!

(δεκτά βέβαια και τα σχόλια της υπόλοιπης μπλογκοπαρέας!!!)

Με το που εμφανίστηκες - ντίαρ - το μπλογκ μου γέμισε ζωή και σπινθηροβόλο αέρα! (ελπίζω μόνο να μην παρεξηγηθούν οι υπόλοιποι...).

Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια που αφορούν τους αλλήθωρους αγίους μου. Δέχομαι επίσης την επιχειρηματολογία σου περί αληθινής τέχνης και διαφοροποίησης, η οποία - εν τέλει - αφήνει το αληθινό στίγμα!!! (Τι έγραψα πάλι!). Αλλά βρε παιδάκι μου, εκεί που λες ότι είδες την εικόνα του Χριστού στο Άγιο Όρος, τρόμαξα!!! Νόμιζα ότι κατάφερες και "παραβίασες" το "ιερό άδυτο". Με έκανες και γέλασα πάντως με το "χιμσελφ"!!!

Ευχαριστώ επίσης για τις φιλόφρονες εκφράσεις περί των αστραγάλων μου!!! Πάλεψα αρκετά για να αντισταθώ στην κατάπτωση των ηθών της εποχής μας, αλλά δεν το κατάφερα!

Αυτά!!!

......Και για να σε καλοπιάσω να μην ξαναφύγεις, σου αφήνω ένα γλυκάκι!!!

Όμως θα φας μόνο ένα, γιατί έχω κι άλλους φίλους, εντάξει;;;

Υ.Γ. 1: Και μην ξεχνάς! Θα σου αφιερώσω το πρώτο μου "λογισμικό"!!!!!!!!

(Ουάου!!!!)

Υ.Γ. 2: Σαν πολύ προσωπικό δεν το έκανα το μπλογκ;;;;;;;;;;

Μαθήματα Αγιογραφίας

Όπως κάθε χρόνο, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου της Νίκαιας θα λειτουργήσει Σχολή Αγιογραφίας με τμήματα πρωινά και απογευματινά. Στη Σχολή διδάσκεται όχι μόνο η πράξη, αλλά και η θεωρία της βυζαντινής εικόνας. Εκτός από φορητή εικόνα, διδάσκεται και τοιχογραφία.

Η Αγιογραφία είναι ένα από τα όνειρά μου...Όταν τελείωσα το Πανεπιστήμιο πριν 10 χρόνια ξεκίνησα κάποια μαθήματα, αλλά τα διέκοψα πολύ σύντομα λόγω άλλων υποχρεώσεων. Πραγματικά, τότε δεν είχα χρόνο. Καμιά φορά όμως επιβεβαιώνεται και η γνωστή ρήση "κάθε εμπόδιο για καλό", αφού η "σχολή" στην οποία είχα απευθυνθεί δεν ήταν ιδιαίτερα αξιόπιστη....

Έτσι, έμαθα κάποια πολύ αρχικά πράγματα και με αυτά τα ελάχιστα προσπάθησα να ζωγραφίσω...Κάτι έκανα, αλλά στην πορεία - πολύ σύντομα δηλαδή - τα παράτησα, καθώς σκόνταφτα σε σοβαρές δυσκολίες.

Η Αγιογραφία είναι κυρίως τεχνική, δεν είναι τόσο τέχνη....

Η εικόνα αυτή της Αγίας Αικατερίνης είναι από τις πιο αγαπημένες μου. Μπορείς να αισθανθείς τη στιλπνότητα του μεταξωτού φορέματος και την απαλή ερμίνα στην πλάτη της! Μια αληθινή πριγκίπισσα...

Έχω ζηλέψει άπειρες εικόνες και έχω θελήσει να τις αντιγράψω....Μαζεύω σχέδια και ελπίζω...Φέτος όμως θα εισέλθω στο χώρο δυναμικά και βλέπουμε...

Αυτή ήταν η δεύτερη εικόνα που έφτιαξα. Δεν έχει πάρα πολλά λάθη...

Αυτή η Παναγία είναι ζωγραφισμένη πάνω σε ένα σπασμένο μαρμαράκι...Το χρυσό είναι αληθινό...Όπως, βλέπετε, κάτι δεν πάει καλά με το αριστερό μάτι της...

Ο Άγιος Νικόλαος απέτυχε παταγωδώς, από κάθε άποψη.....

Ο Νυμφίος είναι περισσότερο επιτυχημένος, αν και η φωτογραφία δεν είναι καλή...Έχει πετύχει ο μανδύας. Είναι στις αποχρώσεις του βυσσινί και έχει πολλές πτυχώσεις, έτσι η σκιά έχει πολλά να πει....

Εδώ βλέπετε τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό....Έχει κι αυτός ο καημένος πολλά προβλήματα....Ιδίως το βλέμμα του!

Αυτά για την ώρα....Ελπίζω σύντομα να μπορώ να σας δείξω καλύτερα έργα!!!

Επί τη ευκαιρία, θα σας δείξω τη μια κάλτσα.

Βέβαια, ακόμα δεν είναι τελείως ολοκληρωμένη. Όταν τελειώσω και τη δεύτερη, θα φτιάξω μικρές φουντίτσες να τις ράψω στο πίσω μέρος, όπως είδα στο Purlbee.

Η άλλη είναι στο δρόμο....

Γεύση από Κρήτη...

Όχι, δεν είναι αλήθεια ότι "με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι"....Μπορεί να μύρισε χειμώνας, αλλά κάποιοι επιμένουν ακόμα και συνεχίζουν τις διακοπές τους. (Πάντως εγώ το κλώστινο πουλόβερ δεν με βλέπω να το προλαβαίνω για το φετινό φθινόπωρο...του χρόνου και βλέπουμε!!!)

Ο αδερφός μου γύρισε (μαζί με τη φωτογραφική μου μηχανή) από την Κρήτη και έφερε μαζί του ωραίες φωτογραφίες... Θα σας δείξω μερικές, αλλά μην περιμένετε σχόλια και πληροφορίες, γιατί στα μέρη αυτά δεν έχω πάει....

Κάπου στην νοτιοδυτική Κρήτη, λοιπόν, νομός Χανίων....

Εδώ είναι το Ελαφονήσι.

Εδώ;;;;

Εδώ δε χρειάζονται πολλά σχόλια, έτσι κι αλλιώς...

Να και ο Μπάλος...Κάτι από Μαλβίδες, ίσως!

Αυτά τα μικρά σημαδάκια είναι άνθρωποι....

Παρά την ομορφιά του τοπίου, ο αδερφός μου μου "κατήγγειλε" ότι δεν ήταν καθόλου καθαρά....Μια άλλη παραλία...

Εδώ είναι το Κεδρόδασος, όχι πολύ γνωστό και γι' αυτό όχι πολυσύχναστο! (εεε, μην πάτε τώρα όλοι!)Από κάπου ψηλά...Τα Λευκά Όρη, λίγο πριν το Φαράγγι της Σαμαριάς.

Η είσοδος σε ένα ξενώνα στην παραδοσιακή "Μηλιά", εκεί που όλα είναι όπως παλιά: χωρίς ηλεκτρικό, προϊόντα επιτόπιας παραγωγής, ατμόσφαιρα, αλλά και αρκετό μυστήριο....

Ο αδερφός μου μάλλον δεν είχε ξαναδεί κατσίκα....

Σαν το στρουμφοχωριό, δεν είναι;

Ε, πώς να το κάνουμε!!! Είμαστε καλλιτεχνική οικογένεια!

Χωρίς ηλεκτρικό, μόνο με λάμπες υγραερίου....

Αυτό δεν ξέρω πού το πέτυχαν!

Πάλι το Ελαφονήσι....

Και πάρα πολλές ακόμα φωτογραφίες που βλέποντάς τις ζήλεψα πολύ. Και όχι μόνο την Κρήτη....

Καλή μέρα και καλή εβδομάδα.

Ποιος είν' αυτός ο αψηλός;

Καλησπέρα!

Ύστερα από πολλές αναβολές και εμπόδια που η ίδια (μάλλον συνειδητά) έθετα στον εαυτό μου, σήμερα δευτεριάτικα, ως γνήσια Ελληνίδα, πήγα να καταθέσω τη δήλωση στο Κτηματολόγιο. Είχα ακούσει διάφορες ιστορίες για ατέλειωτες ώρες αναμονής και ουρές....

Μάλιστα είχα πάρει μαζί και "ανάλαφρο" ανάγνωσμα για να περάσει η ώρα, αν και δεν σας κρύβω ότι μπήκα στον πειρασμό να πάρω μαζί την αριστερή κάλτσα (που με υπερηφάνια σας ανακοινώνω ότι προχωρεί). Με φαντάζεστε στις καρέκλες του ΟΛΠ με τις καλτσοβελόνες τσικ - τσικ!!!

Έφτασα στις 8 το πρωί και πήρα το Νο 32, ενώ ήδη εξυπηρετούνταν το 2. Παρατηρούσα ότι η "ουρά" προχωρούσε πολύ γρήγορα. Τελικά ο συνολικός χρόνος που απαιτήθηκε ήταν 1 ώρα και 20 λεπτά, (αλλά θα είχα τελειώσει νωρίτερα αν δεν είχα εξουσιοδοτήσεις για να υποβάλω και τις δηλώσεις του μισού σογιού!!!!!).

Αυτό που έχω να πω είναι ότι ό λ ο ι οι υπάλληλοι είναι τρομερά εξυπηρετικοί, ευγενικοί, κατατοπιστικοί, αναλυτικοί κ.ο.κ. Ε, για να είμαι ειλικρινής, τέτοια εξυπηρέτηση από το Δημόσιο πρώτη φορά είδα!!!! Νομίζω ότι αν κάποιος πήγαινε με λευκή δήλωση, ίσως και να του την συμπλήρωναν.

Μάλιστα κυκλοφορούσε ένας κύριος ανάμεσα στον κόσμο που έλυνε απορίες!!!! Κάπου εκεί, λοιπόν, συγκράτησα την ακόλουθη στιχομυθία:

Κύριος: Πείτε μου, κυρία μου, θέλετε κάποια βοήθεια;

Κυρία: Να...σ' αυτό εδώ το τετραγωνάκι δεν ξέρω τι να βάλω....

Κύριος: Για να δω τα συμβόλαια....Μάλιστα, μάλιστα....Λοιπόν, ποιος είναι ο ψιλός κύριος;

Κυρία: Ποιος ψηλός κύριος; Εγώ δε βλέπω κανένα εδώ μέσα!

Για να είμαι ειλικρινής, κι εγώ έστρεψα το κεφάλι ολόγυρα ψάχνοντας για τον "ψηλό κύριο", αλλά δεν τον είδα πουθενά...

Μετά σκέφτηκα ότι ίσως αυτό θα είναι ένα ωραίο διδακτικό παράδειγμα για την ορθογραφία του ψιλός / ψηλός. Ως τώρα συνήθιζα να λέω στα παιδιά το κλασικό: "ψιλή κλωστή, αλλά ψηλή γυναίκα" .

Αυτά με το Κτηματολόγιο....

Και βάλε να δεις τι θα έχουν ακούσει όλοι αυτοί οι χριστιανοί εκεί μέσα....Έτσι, ίσως περνά και η ώρα πιο ευχάριστα.

Άλλη μια αξιομνημόνευτη στιχομυθία μεταξύ του υπαλλήλου και ενός παππού σεβαστής ηλικίας, ο οποίος δήλωνε το γωνιακό διαμέρισμά του.

Υπάλληλος: Παππού, σε ποια από τις δυο οδούς είναι η είσοδος της πολυκατοικίας;

Παππούς: Από τη μεριά που είναι το περίπτερο!

Υπάλληλος: ......................

Είχε πλάκα σήμερα!

Λέτε να πάω και αύριο;;;;;

Καλτσομανία...

Του Σταυρού σήμερα κι ο τόπος μοσχομύρισε βασιλικό....

Το πρωί στο δρόμο έβλεπες ανθρώπους που κρατούσαν ένα κλαρί βασιλικό, προφανώς γυρνώντας από την εκκλησία...

Πριν μια βδομάδα πήρα μια γλάστρα από το ανθοπωλείο της γειτονιάς. Τον καμάρωνα τόσο πολύ, που μάλλον ... τον μάτιασα! Σήμερα είδα γύρω από τη γλάστρα ίχνη κάμπιας, αλλά και τα φυλλαράκια του είναι πριονισμένα!

Αυτό είναι το μοναστήρι του Σταυρού στο Φάρο. Ακριβώς στην είσοδο του κόλπου του Φάρου, απέναντι από τη Χρυσοπηγή. Στη Σίφνο αυτά..

Θυμήθηκα και τον παππού μου σήμερα, που μέχρι πρόσφατα, ετοίμαζε ένα πουγγί με σπόρους για τη νέα σοδειά και το τοποθετούσε κάτω από το τραπεζάκι του αγιασμού στην εκκλησία του Σταυρού στη Σίφνο...Παλιά συνήθεια των γεωργών κι αυτή για να αγιαστεί η σπορά που θα ερχόταν σε λίγο, μετά τις πρώτες βροχές....Ο παππούς μου ήταν ο τελευταίος πριν δέκα-δεκαπέντε χρόνια που τηρούσε το έθιμο...Μετά χάθηκε κι αυτό...

Και για να δικαιολογήσω τον τίτλο της ανάρτησης....

Κάθε φορά που περνάω από την οδό Τσαμαδού στον Πειραιά, σαν μαγνήτης με τραβάει το κατάστημα με τα νήματα...

Με αφορμή την ενασχόληση της Πουαντερί με τις κάλτσες, αναζήτησα νήμα και λεπτές καλτσοβελόνες. Τον προηγούμενο χειμώνα έπλεξα δυο-τρια ζευγάρια κάλτσες, αλλά κάτι δεν μου πήγαινε καλά. ... Αυτό που έφταιγε ήταν το χοντρό νήμα και η χοντρές βελόνες.

Πήρα λοιπόν ένα καταπληκτικό νήμα που μου πρότειναν ως κατάλληλα για κάλτσα: Zimba Top (schoeller & stahl), 80% μαλλί και 20% πολυαμίδη (αλήθεια, τι είναι αυτό;;!!). Το έπλεξα με βελόνες Νο 2,5 και τελικά έμεινα πολύ ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα και την υφή του έργου μου.

Χρησιμοποιήσα τις αναλυτικότατες οδηγίες από το purlbee. Και τώρα δικαιολογημένα θα μου πείτε, πού είναι οι φωτογραφίες;;;;

Λοιπόν, έχω δανείσει τη φωτογραφική μου μηχανή στον αδελφό μου κι έτσι αναβάλλεται η δημοσίευση της πρώτης κάλτσας. Μέχρι να γυρίσει ο αδερφός μου, ελπίζω να έχω τελειώσει και την άλλη κάλτσα και να μη με πιάσει "το σύνδρομο της αριστερής κάλτσας"!! (Αύτό το είχα διαβάσει σε κάποιο ξένο blog παλαιότερα...)

Αυτή είναι η κάλτσα από το purlbee. Επί τη ευκαιρία, το έχετε ποτέ επισκεφτεί; Είναι από τα αγαπημένα μου!

Για την Πουαντερί...

Λοιπόν, καλή μου Πουαντερί, ξέρω μια ωραία συνταγή για ομελέτα που θα ξετρελάνει εσένα και τα παιδάκια σου!! (.....εκτός αν την ξέρεις ήδη!!!)

Συνηθίζαμε να τρώμε αυτό το είδος της ομελέτας παλιά στην κατασκήνωση...

Άκου λοιπόν....

Θα χρειαστείς:

- ένα ταψάκι ή πυρέξ περίπου 25 χ 35

-μια καλή "τηγανιά" πατάτες

- 3 μέτριες ντομάτες κομμένες σε φέτες

- 1 πιπεριά κομμένη σε ροδέλες

- 1 μεγάλο κρεμμύδι κομμένο σε ροδέλες

- 1 κονσέρβα μανιτάρια

- 1 ζαμπονάκι κομμένο κυβάκια ή λουκάνικα

- φέτα τριμμένη

- 10 αυγά

- λίγο γάλα

- αλάτι, πιπέρι, ρίγανη

Τηγανίζουμε τις πατάτες και τις βάζουμε στο ταψί.

Πάνω από τις πατάτες απλώνουμε σε στρώσεις τα υλικά μας:

ντομάτες, πιπεριές, κρεμμύδια, μανιτάρια, ζαμπόν, φέτα και ό,τι άλλο λαχταρήσουμε.

Χτυπάμε τα αυγά σε ένα άλλο σκεύος και προσθέτουμε το γάλα, το αλλατοπίπερο και τη ρίγανη. Ρίχνουμε το χυλό στο ταψί και το ψήνουμε για 45 έως 60 περίπου λεπτά στους 200 βαθμούς.

Η ομελέτα θα φουσκώσει και θα γίνει συμπαγής.

Το πλεονέκτημά της είναι ότι δεν τηγανίζεται και ταυτόχρονα είναι ένα πλήρες φαγητό. Σημειώστε ότι δεν χρειάζεται λάδι στο ταψί, αρκεί όσο έχουν οι πατάτες.

Η φωτογραφία δεν είναι δική μου, αλλά προϊόν τυχαίας αναζήτησης...Εγώ αν και την έφτιαξα προχθές, δεν πρόλαβα να την "απαθανατίσω"...

Καλό βράδυ!

Φραουλίτσες!!!

Καλό απόγευμα!

Όπως πολύ σωστά μάντεψε η Πουαντερί, τις τελευταίες ημέρες είχα διάβασμα μια και τα σχολεία άνοιξαν.

Παρόλα αυτά, βρήκα χρόνο για τη νέα μου αγάπη. Σε παλαιότερη ανάρτησή μου είχα "ανεβάσει" ένα pdf με οδηγίες για να φτιάξουμε φραουλίτσες!!!

Όλο το καλοκαίρι δεν έβγαλα την ιδέα από το μυαλό μου. Έτσι σήμερα είπα να ασχοληθώ με το θέμα - μια και τα χρώματα που απαιτεί η κατασκευή τους είναι διαθέσιμα.

Δε θα σας μιλήσω για τον τρόπο κατασκευής, όποιος θέλει ας ανατρέξει στην ανάρτηση της 18ης Ιουλίου. Απλώς θα σας δείξω τι έφτιαξα!

Τέσσερις φράουλες με το φυλλαράκι τους και τους σπόρους κεντημένους με κίτρινο μουλινέ (προς αξιοποίηση των κλωστών κεντήματος που λέγαμε....). Για να τις αξιοποιήσω σκέφτηκα να τις ενώσω μεταξύ τους με "ποντικοουρά" (έτσι δε λέγεται αυτό το υπέροχο κορδόνι;;;). Μια ιδέα είναι να τις χρησιμοποιήσω ως δέστρα στην κουρτίνα ή να τις κρεμάσω στο πόμολο της πόρτας...θα δω!

Την καρφίτσα-καρδούλα την έστειλα στην αδελφή μου δωράκι!!!...Ε, δεν ενθουσιάστηκε και τόσο! Η αλήθεια είναι ότι αν δεν είσαι των κατασκευών, δε συγκινείσαι ιδιαίτερα!

Τώρα σκέφτομαι να φτιάξω ένα κάλυμμα για το σημειωματάριό μου και σίγουρα κάτι τι για τα κλειδιά μου.

Παράλληλα, σκέφτομαι κι άλλα πράγματα....

Θέλω να πλέξω μια καζάκα για την αδελφή μου και ένα πολύ ωραίο κασκόλ που βρήκα χαζεύοντας διάφορες σελίδες...Θα σας τα δείξω.

Για την ώρα συνεχίζω με τα μανίκια του πολόβερ που πλέκω. Ξέρω ότι θα έπρεπε να κάνω πρώτα το πίσω μέρος του κορμού, αλλά βαρέθηκα το ίδιο και το γύρισα στα μανίκια. Ελπίζω να τελειώσει μες το Σεπτέμβρη, αν και με 36 βαθμούς υπό σκιάν (τόσο έχει το θερμόμετρο στο μπαλκόνι μου αυτή τη στιγμή), δε νομίζω να το χρειαστώ στο άμεσο μέλλον!

Και επειδή υποπτεύομαι ότι η Πουαντερί θα ρωτήσει για το κέντημα στο βάθος, σε προλαβαίνω! Είναι έργο της μητέρας μου, παλαιότερο βέβαια.

Nέα μανία!!!

Καλημέρα και καλό μήνα! (αυτό το χρωστάω από χθες)

Εδώ και καιρό έψαχνα να βρω χρωματιστά κομματάκια τσόχας για κατασκευές. Βρήκα στο kangooro αλλά νομίζω ότι ήταν ακριβά. Επιπλέον, ήθελα αρκετά χρώματα, άρα όπως καταλαβαίνετε, δε συμφέρει...

Χθες επισκέφτηκα μεγάλο πολυκατάστημα παιχνιδιών - ονόματα δε λέμε, αλλά εσείς καταλάβατε - και στα είδη χειροτεχνίας βρήκα διάφορα πραματάκια, άλλα καλά, άλλα καλύτερα, άλλα έτσι κι έτσι...

Βρήκα τσόχα σε συσκευασία 8 φύλλων αλλά η ποιότητά της είναι η χειρότερη... Εκτός από τα φύλλα, υπήρχε και μικρότερη συσκευασία με κομμένα σχέδια...

Τα χρώματα δεν με ικανοποιούν διόλου, αλλά θα αρκεστώ σε αυτά για να πειραματιστώ αρχικά. Βέβαια, η τιμή τους είναι πολύ χαμηλή (0.99). Αργότερα θα παραγγείλω μέσω του ebay....Eκεί βρήκα ωραία χρώματα και καλές τιμές σε μάλλινη τσόχα.

Μεταξύ άλλων - σε πολύ χαμηλή τιμή - βρήκα αυτά τα κουμπιά...Είναι ό,τι πρέπει για διακοσμητικά και όχι μόνο. Όλα αυτά είχαν 1 ευρώ...

Εδώ και καιρό χαζεύω και ζηλεύω τις τρομερές δημιουργίες από τσόχα στο flickr.....

Δεν είναι καθόλου δύσκολο να φτιάξεις όλα αυτά τα τρομερά πραγματάκια, όμως απαιτείται ποικιλία χρωμάτων και ιδέες που βέβαια σου'ρχονται καθώς ασχολείσαι...Παράλληλα μπορείς να συνδιάσεις διάφορα υλικά: κορδέλες, άλλα υφάσματα, χαντρούλες, κουμπιά και ό,τι άλλο βάλει ο νους σας....Όρεξη να'χει κανείς!!!!

Όπως καταλαβαίνετε, δεν κρατιόμουν!!!

Έφτιαξα ένα μαξιλαράκι για τις καρφίτσες ...

Αρχικά, πήρα ένα πλαστικό ποτηράκι και το χρησιμοποίησα ως βάση.

Έκοψα ένα στρογγυλό για πάτο και μια λωρίδα για το ύψος και τα έραψα. Το γέμισα με υλικό για μαξιλάρια.

Έπειτα έκοψα ένα μεγαλύτερο κύκλο και τον στόλισα με διάφανες χάντρες (για να θυμίζει κρυσταλλική ζάχαρη) κι ένα κουμπί (για κερασάκι!!!).

Έραψα γύρω γύρω τον κύκλο, έβαλα μέσα γέμιση και το "σούρωσα".

Αφού το προσάρμοσα στο χείλος του ποτηριού, το έραψα γύρω γύρω και ...έτοιμο!

Α, έραψα και μια κορδελίτσα σε παρόμοια χρώματα....

Μου αρέσει, αλλά δε με ικανοποιούν τα χρώματα...αλλά ούτε καφέ είχα, ούτε λευκό....

Είχα τέτοιο ενθουσιασμό, που αν δεν έφτιαχνα και μια καρφίτσα δεν θα κοιμόμουν...και...ιδού!

Έκοψα δύο ίδιες καρδούλες και πριν τις ενώσω, έραψα πάνω στην κόκκινη τα φύλλα από πράσινη τσόχα και το λουλούδι. Δεν φαίνεται καλά, αλλά είναι δύο κουμπιά ραμμένα μαζί, ένα λευκό κι ένα κίτρινο και από πάνω τρεις κόκκινες χάντρες. Έτσι, θυμήθηκα και τις γνώσεις μου στο κέντημα!!!

Αφού γέμισα την καρδιά, την έκλεισα και στο πίσω μέρος έραψα μια παραμάνα. Δεν είχα μεγαλύτερη στην 1.30 τη νύχτα, αλλά - όπως μαντεύετε - δεν είχα υπομονή να ξημερώσει για να πάω να αγοράσω!!!

Έχω πολλές ιδέες ακόμα. Εν καιρώ...

Υ.Γ. Για την ώρα, το πλεκτό "παροπλίστηκε"....