23 Νοε 2008

"Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα..."

Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, όλο και περισσότερες αφίσες και ανακοινώσεις βλέπω γύρω μου που προσκαλούν σε διάφορα Bazaars. Ωραία η ιδέα, το τερπνόν μετά του οφελίμου!!! Και εμείς αγοράζουμε τα δωράκια μας και κάποιοι ωφελούνται. Άσε που σε τέτοιες εκδηλώσεις βρίσκεις και μοναδικά πραγματάκια, ιδίως αν έχεις το "μαμούνι" του χειροποίητου και του εργόχειρου....

Έτσι, λοιπόν, όπως κάθε χρόνο, καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, θα θυμηθούμε για ένα μήνα τους "πάσχοντες και αναξιοπαθούντες αδελφούς μας" και θα συντρέξουμε προς βοήθειά τους. (Μόλις τώρα ακούω στο ραδιόφωνο ότι τη Δευτέρα από τις 3 το απόγευμα αρχίζει ο τηλε-μαραθώνιος της Unicef). Ο Δήμος Αθηνών θα κάνει πάλι εκδηλώσεις για τους άστεγους, θα τους ταΐσει για δυο μέρες. Κάτι είναι κι αυτό.....

Ο αγώνας κατά της φτώχειας και της πείνας - ειδικά σήμερα - μοιάζει κάτι περισσότερο από απλό φιλολογικό σχόλιο.....

Πριν 4 χρόνια δίδασκα Νεοελληνική Γλώσσα στα παιδιά της Γ΄ γυμνασίου στη Σίφνο (πού αλλού;;). Μια από τις ενότητες του βιβλίου αναφέρεται στις ΜΚΟ, δηλαδή στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις.... Τα περισσότερα παιδιά για πρώτη φορά άκουγαν τον όρο. Έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον καθώς μιλήσαμε για διάφορα ζητήματα. Πείνα, φτώχεια, οικολογία, περιβάλλον, υπό εξαφάνιση ζώα, ναρκωτικά κλπ. Μέσα από την κουβέντα ξεπήδησε η ανησυχία ανάμεσά τους.... Εμείς τι μπορούμε να κάνουμε;.... Συμπτωματικά, τους δίδασκα και το μάθημα της Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής, όπου υπήρχε ανάλογη θεματική ενότητα. Υπήρξε λοιπόν άφθονος χρόνος για αβίαστη κουβέντα. Είδαμε ταινίες, ξεφυλλίσαμε βιβλία και περιοδικά.

Δεν θυμάμαι πώς καταλήξαμε στην Action Aid και αποφασίσαμε να "υιοθετήσουμε" ένα παιδί. Έτσι, πήραμε μέρος στο πρόγραμμα "ανάδοχος παιδιού".


Στην αρχή τα παιδιά είχαν τεράστιο ενθουσιασμό! Ήθελαν να υιοθετήσουν ο καθένας ένα παιδί!! Προσπάθησα όμως να τους πείσω να περιοριστούμε σε ένα. Παράλληλα σκεφτόμουν τι θα γίνει την επόμενη χρονιά. Είχα αποφασίσει όμως να συνεχίσω μόνη μου, αν εγκατέλειπαν τα παιδιά... Μια και δυο, λοιπόν, αρχίσαμε τις διαδικασίες. Πολύ σύντομα λάβαμε ένα γράμμα από την Αιθιοπία. Η "κόρη" μας η Tigist, 4 ετών τότε, μας έστειλε μια έγχρωμη γνήσια φωτογραφία της, καθώς και μια ζωγραφιά της!!! Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι έγινε στην τάξη.... Χαμός!!! Τα παιδιά ξετρελάθηκαν, πήραν μια κορνίζα και έβαλαν τη φωτογραφία στην τάξη τους! Το ποσό που αναλογεί είναι περίπου 1,80 € για το τρίμηνο. Όσο δηλαδή μια τυρόπιττα... Η συμφωνία μας με τα παιδιά από την αρχή ήταν να μη ζητήσουν ποτέ από τους γονείς τους τα χρήματα, αλλά να τα εξοικονομούν από το χαρτζηλίκι τους. Ορίστηκε μια ταμίας για να "κυνηγά" τους υπόλοιπους να θυμηθούν να φέρουν τα χρήματα.

Εκείνη την εποχή προβαλλόταν στην τηλεόραση μια διαφήμιση εμφιαλομένων νερών, με το σλόγκαν "Στην Κένυα διψούν....". Μέρος από τις εισπράξεις των νερών προσφερόταν στην Action Aid για έργα παροχής νερού στις αναπτυσσόμενες περιοχές. Δεν ξέρω αν τη θυμάστε, πάντως τα παιδιά καμάρωναν πάρα πολύ που ήδη ήταν μαζί με την Action Aid!!!


Για να μη σας τα πολυλογώ, η δράση των παιδιών συνεχίστηκε και την επόμενη χρονιά. Άλλαξαν αίθουσα και πήραν μαζί και το κάδρο με τη φωτογραφία της μικρής... Την μεθεπόμενη χρονιά εγώ έφυγα και ρώτησα τα παιδιά αν θα συνεχίσουν ή όχι. Η απάντησή τους ήταν αποστομωτική: "Κυρία, δεν μπορούμε να αφήσουμε την Tigist!!!!". Η αντίδρασή τους ήταν συγκινητική.... Τα παιδιά συνεχίζουν και φέτος μόνα τους την προσπάθεια... Και είμαι σίγουρη ότι το κάνουν συνειδητά...

Τα σκέφτηκα όλα αυτά, καθώς ξεμυαλίζομαι με σχέδια για τα Χριστούγεννα, ενώ για κάποιους άλλους η ζεστασιά της Φάτνης δε θα φτάσει.....


9 σχόλια:

τα παπούτσια της Dorothy είπε...

Σίγουρα αξίζει ένα μεγάλο μπράβο σε όλες τις προσπάθειες που γίνονται για να βοηθηθούν όσοι έχουν ανάγκη. Αξιζει, όμως, και να αναρωτηθούμε γιατί συνήθως γίνονται τις "Αγιες" ημέρες,Χριστούγεννα και Πάσχα, λες και προσπαθουμε να αποδείξουμε ότι είμαστε καλοί, νοιαζόμαστε...Αυτό κι αν είναι θέμα για συζήτηση! Πάντως μπράβο στους μαθητές σου που είναι τόσο ευαισθητοποιημένοι (όλες τις μέρες του χρόνου!).

olive tree girl είπε...

Πολύ συγκινητική η ιστορία που περιγράφεις και η στάση των παιδιών. Τελικά αν είναι να σωθεί κάποιο παιδάκι σ’ αυτή τη γη, τα υπόλοιπα παιδάκια θα το σώσουν. Εμείς οι μεγάλοι παραείμαστε θαμμένοι στα δικά μας, προσωπικά άγχη, για να ασχοληθούμε με τον πόνο του διπλανού. Μπράβο σου που τους ανέφερες τη δράση της Action Aid, μακάρι να το έκαναν αυτό όλοι οι δάσκαλοι. Τα μαθήματα ψυχής είναι πολύ σημαντικότερα από όλα τα υπόλοιπα...

twinkle είπε...

Κορίτσια, πολύ σωστά πιάνετε το θέμα... Γιατί τα κάνουμε τελικά όλα αυτά;; Μάλλον για να ανακουφίσουμε - έστω και λίγο - την ένοχη συνείδησή μας... Μετά, όταν μαζέψουμε πάλι το δέντρο και τα λαμπάκια, θα επιστρέψουμε στο "Ωχ, αδερφέ!!! Εγώ θα σώσω τον κόσμο!!!!" .

Τι να γίνει....

Στενάχωρες σκέψεις για Κυριακή (που έτσι κι αλλιώς με μελαγχολεί...).

Δημιουργία είπε...

Το κακο ειναι οτι θυμομαστε αυτους που εχουν αναγκη, συνήθως, καθε Χριστούγεννα και Πασχα. Τον υπολοιπο χρονο ειναι σαν να μην υπαρχουν δυστυχως...

Anastasia's dolls είπε...

Ισως ειναι οι μέρες οι γιορτινές που μας γαληνεύουν και μοιραζόμαστε την αγάπη μας με τους άλλους .Μετά τις γιορτές ,τα κεφάλια μέσα και συνεχίζουμε την ζωούλα με καθαρή συνειδηση ,κάναμε το χρέος μας και φέτος !

αχτίδα είπε...

Θα πω τα ίδια που λένε και οι άλλοι και συμφωνώ απόλυτα.Μόνο στις γιορτές γίνονται τέτοιες κινήσεις και το λέω καιγια τον εαυτό μου αυτό, όχι οτι είμαι καλύτερη.

bettyblue είπε...

Καλησπέρα κι από μένα.
Όχι ότι έχει σημασία η ετικέτα, αλλά αυτό λέγεται ουσιαστική πολιτική στάση. Έχουμε ξεχάσει το αρχικό περιεχόμενο της λέξης "πολιτική".

Χαίρε από μια συννεφιασμένη Χαλκίδα

bettyblue είπε...

Καλησπέρα κι από μένα.
Όχι ότι έχει σημασία η ετικέτα, αλλά αυτό λέγεται ουσιαστική πολιτική στάση. Έχουμε ξεχάσει το αρχικό περιεχόμενο της λέξης "πολιτική".

Χαίρε από μια συννεφιασμένη Χαλκίδα

bettyblue είπε...

Καλησπέρα κι από μένα.
Όχι ότι έχει σημασία η ετικέτα, αλλά αυτό λέγεται ουσιαστική πολιτική στάση. Έχουμε ξεχάσει το αρχικό περιεχόμενο της λέξης "πολιτική".

Χαίρε από μια συννεφιασμένη Χαλκίδα