4 Νοε 2008

"Ανάμεσα στους τοίχους"


Χθες είδα στο σινεμά μια ταινία για πολύ γερά νεύρα....

"Ανάμεσα στους τοίχους" (Entre les murs) του Λωράν Καντέ. Τιμήθηκε με το Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ των Καννών φέτος.



Πρόκειται για αληθινή ιστορία, φως φανάρι...



Περισσότερο μοιάζει με ντοκυμανταίρ.
Η ανατομία μιας σχολικής τάξης.
Λες και υπάρχει μια κρυφή κάμερα μέσα στην τάξη και βιντεοσκοπεί.



Αν είσαι καθηγητής, δεν υπάρχει περίπτωση να μη βρεις τον εαυτό σου από τα πρώτα δευτερόλεπτα...
Η αίθουσα γεμίζει αμήχανα χαμόγελα και σιωπηλά σχόλια.
Ταινία - καθρέφτης.
"Παντού τα πάντα", θα έλεγε η γιαγιά μου.....


...Ώσπου κάνεις τη μεγάλη βλακεία και λες μια κουβέντα - γιατί άνθρωπος είσαι κι εσύ - αλλά τα παιδιά καταλαβαίνουν άλλα....
Εσύ δεν είπες "τσουλιά", αλλά "σαν τσουλιά"... Τρέχα γύρευε....

Τι Ελλάδα, τι Γαλλία.... Καθηγητές όλου του κόσμου, ας ενωθούμε...
Κυκλοφορεί και σε βιβλίο από το Μεταίχμιο.
Διαβάστε εδώ κριτική από το Κ της Καθημερινής....
Σε περίπτωση που θέλετε να το δείτε, παίζεται μόνο στο ΑΣΤΥ και στο ΔΑΝΑΟ. Προτιμήστε μεσημεριανή προβολή γιατί γίνεται χαμός....

1 σχόλιο:

πουαντερι είπε...

Φανταζομαι τι θα εδειχνε η ταινια....
Δυστυχως σημερα μερικα παιδια φερονται ΣΑΝ τσουλια οχι μονο μεσα στο σχολειο αλλά παντου.
Νομιζω ομως πως ποτε δεν φταινε τα παιδια για αυτο που γινονται, αλλά εμεις οι μεγαλοι και ιδιαιτερα οι γονεις.
Αλλά οπως λενε και οι παλιοι "μεγαλη μπουκια φαε, μεγαλη κουβεντα μην πεις" γιατι εχω και εγω παιδια και ποτε δεν ξερεις τι σου ξυμερωνει.