2 Οκτ 2008

Σταυροβελονιές

Εδώ και καιρό έχω έχω γραφτεί και λαμβάνω το newsletter ενός γαλλικού blog.

Μη βιάζεστε, ούτε εγώ ξέρω γαλλικά (εκτός από τα λίγα που έμαθα στο σχολείο κάποια στιγμή παλαιότερα...).

Το blog ονομάζεται Attrait du fil (= όποιος ξέρει τι σημαίνει, ας με φωτίσει κι εμένα) και αφορά κυρίως το κέντημα, και μάλιστα το μετρητό! Έχει τόσο ωραία πράγματα! Σήμερα παρουσιάζει αυτό το κέντημα


Παλιότερα είχα βρει κι αυτά, αλλά δεν θυμάμαι που...

Ωραία δεν είναι;

Αυτό είναι σίγουρα στη μηχανή, αλλά δεν χάνει την ομορφιά του. Η γιαγιά μου η Ευτέρπη ήξερε να κεντά στην παμπάλαια Singer της και έχουμε μερικά εργόχειρά της, αλλά αυτό είναι το θέμα μιας άλλης ανάρτησης...

Αυτό όμως είναι σίγουρα χειροποίητο. Δεν είναι πολύ χαρούμενο;;;

Και μια και το θυμήθηκα, νομίζω ότι δεν σας έδειξα μερικά "μετρητά" της μάνας μου....Φετινή σοδειά!
Αυτό είναι το πανό που κέντησε για τον αδερφό μου με θέμα το κυνήγι!!! (Ο φασιανός δεν τελείωσε ακόμα). Κέντησε τα πουλιά με τα γνωστά περισσεύματα κλωστών, αφού το πολύχρωμο θέμα "βοηθούσε". Όπως βλέπετε, έχει προσθέσει και τα αρχικά του αδερφού μου, καθώς και την ημερομηνία!

Και μερικά άλλα κεντήματα σε χοντρό καμβά (γιατί πια δεν βλέπει καλά...).

Αυτό με τις αποχρώσεις του λαδί είναι πραγματικά πολύ ωραίο. Είναι 1,5 μέτρο μήκος και το έφτιαξε για το μπουφέ μου.

Αυτό δεν πέτυχε γιατί ήταν άλλη η ποιότητα του καμβά. Ούτε τα χρώματα που αρέσουν πολύ...Αλλά το αγαπημένο μου είναι αυτό. Το στρώνω στο τραπεζάκι του σαλονιού και δεν το χορταίνω. Αυτό το μοβ!!!

Και για το τέλος σας παρουσιάζω ένα δικό μου!

Το κέντησα πριν 3 χρόνια σε ένα περισσευούμενο κομμάτι της μάνας μου και το κρεμάω σε μια από αυτές τις ξύλινες σκαλιστές κρεμάστρες που γράφουν "Καλημέρα". Γύρω γύρω έχω ράψει την αγαπημένη μου ποντικοουρά και στο κάτω μέρος έχω περάσει λεπτό σατέν κορδελάκι στο οποίο έχω στερεώσει χρυσές χάντρες! Από κοντά είναι πιο ωραίο. (Έχω κι άλλο ένα για το Πάσχα με ένα λαγό που χαζεύει μια πεταλούδα, αλλά για την ώρα το ψάχνω).

Αυτά με τη σταυροβελονιά!

Τώρα (που λέει ο λόγος "τώρα") θέλω να φτιάξω ένα πανό για την κουζίνα μου που βρήκα στο DMC. Το θέμα θα μπορούσε να έχει τίτλο "Πρόσκληση σε τσάι"! Είναι πολύ χαριτωμένο: κουταλάκια, φλυτζανάκια, πιατάκια, γλυκάκια και άλλα πολλά...

7 σχόλια:

πουαντερι είπε...

βρε συ τι ωραια πραγματα ειναι αυτα;!
χρυσοχερα η μανα......
θα μπω και εγω στο blog αυτο να δω τις σταυροβελονιες.

creationsbyeve είπε...

πω πω υπέροχα κεντήματα!!! κι αυτοί οι τσεβρέδες έργα τέχνης!!!!
Γιατί εδώ στην Ελλάδα σνομπάρουν τόσο πολύ τα εργόχειρα και πρέπει σώνει κα καλά μόνο οι "παραδοσιακές" να ασχολούνται με αυτά?ποτέ μου δεν το κατάλαβα!!!

πουαντερι είπε...

Α! creatiosbyeve κι ουτε προκειτε να το καταλαβεις, εγω ακομα αναρωτιεμαι τι ειναι αυτο που μας κανει να ντρεπομαστε για κατι που διμιουργουμε με τα χερακια μας;!
Δεν παιρνουμε παραδειγμα απο τους πολιτικους μας; που αλλο κανουν με τα χερια τους αλλά δεν ντρεπονται να το πουνε;!
Πω πω!!! θα μας μπλοκαρουν το μπλογκ με αυτα που γραφω.....

twinkle είπε...

Καλημέρα κορίτσια!

Ευχαριστώ για τα καλά κόμμεντς. Πάντως εγώ το έχω πάρει απόφαση για το σνομπισμό. Για να εκτιμήσει κάποιος το εργόχειρο πρέπει να ανήκει σε ειδική κατηγορία αλλά εμείς δεν πτοούμαστε!
Αυτοί χάνουν!!!

Καλό Σ-Κ!

bettyblue είπε...

Το εργόχειρο της μαμάς σου με τα αρχικά και την ημερομηνία εκτός από ωραίο σαν δημιούργημα, είναι και οικογενειακό κειμήλιο με την ουσιαστική σημασία της λέξης -καταγράφει την ιστορία της οικογένειας, θέλω να πω. Αυτό το κάνει ακόμη πιο σπουδαίο.

Άντε, και το δικό σου καλούτσικο είναι (πλάκα κάνω, μου αρέσει!)

Στο τέλος θα με κάνεις να δω τα "παραδοσιακά" με άλλο μάτι...

Σε ζηλεύω επειδή ανακαλύπτεις το ενδιαφέρον εκεί που υπόλοιποι είμαστε τυφλοί -και προσπερνάμε.

Και φυσικά σε ζηλεύω επειδή είσαι ταλαντούχο άτομο.

Ευτυχώς που είμαι καλλονή.

Είναι η μόνη μου παρηγοριά (εντάξει, μη ζηλεύεις, κι εσύ καλή πρέπει να είσαι, πού να ξέρω άλλωστε -τα κακά του Ίνδερνετ...!-)

Υ.Γ.1: Ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα του Γιώργου Χειμωνά (για μη φιλολόγους: ήταν ένας πολύ ιδιαίτερος -και σημαντικός πεζογράφος) ήταν ένα κέντημα-δώρο μιας φίλης του: είχε κεντήσει καταπληκτικά σε ένα μακρύ πανό, το πρώτο κεφάλαιο ενός μυθιστορήματός του, χρυσοκέντητο, καλλιγραφημένο, με περίτεχνο το πρώτο γράμμα, σαν μεσαιωνική μινιατούρα. Υπέροχο σαν ιδέα, έτσι;

Υ.Γ.2: "ΕΣΠΑ;" Χμμμ, ποια να το είπε άραγε...;

ANASTASIA είπε...

πολύ ωραίο το blog σου είμαι κι εγώ fun της σταυροβελονιάς

Effie's Sweet Home Designs είπε...

ΚΑΛΩΣ ΣΕ ΒΡΗΚΑ!
ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ ΚΕΝΤΗΜΑΤΑ!
ΕΙΜΑΙ Η ΕΦΗ .