9 Ιουλ 2008

Δελφίνι, δελφινάκι...

Χθες για πρώτη φορά πέτυχα στο ΜΕΤΡΟ ένα περιοδικό αφιερωμένο στο Περιβάλλον και την Οικολογία, το Green. Ήδη βρίσκεται στο 5ο τεύχος και πραγματικά είναι ενδιαφέρον, καθώς όντως ασχολείται με αυτό που υπόσχεται.

Αυτό που ξεχώρισα όμως εγώ είναι το άρθρο της Βαλεντίνας Δανίκου για τα δελφίνια που εξαφανίζονται.
Σύμφωνα, λοιπόν, με το άρθρο της "μέσα σε τριάντα χρόνια εξαιτίας κυρίως των αλιευτικών δραστηριοτήτων του ανθρώπου συνέβη ό,τι δε συνέβη μέσα στο πέρασμα των αιώνων, ο αφανισμός του λεγόμενου κοινού δελφινιού"....

Στις θάλασσές μας, λοιπόν, είναι μόνιμοι κάτοικοι τέσσερα είδη δελφινιών: το ζωνοδέλφινο (που έχει και τον μεγαλύτερο πληθυσμό), το ρινοδέλφινο (από τα πιο γνωστά στον άνθρωπο αφού είναι παράκτιο), το κοινό δελφίνι (που το συναντάμε και κοντά στις ακτές, αλλά και σε μεγαλύτερα βάθη) και τέλος το σταχτοδέλφινο (το μεγαλύτερο σε μέγεθος). Με τα δελφίνια, λέει, μοιάζει και η φώκαινα.

Τα νέα είναι ανησυχητικά κυρίως για το κοινό δελφίνι, το οποίο έχει ήδη μπει στην κόκκινη λίστα του Διεθνούς Ινστιτούτου για τη διαφύλαξη του φυσικού περιβάλλοντος.



Στο άρθρο υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες, που δε νομίζω ότι και να τις διαβάσει κανείς θα τις συγκρατήσει....


Παρόλα αυτά όμως δεν κατάφερα να ξεχάσω την παρακάτω πληροφορία: Το 1993 στο Ιόνιο, μεταξύ Λευκάδας, Κεφαλονιάς, Ζακύνθου και Αιτωλοακαρνανίας υπήρχαν περίπου 150 κοινά δελφίνια. Το 2003 έγιναν 28 και το περασμένο καλοκαίρι ήταν μόλις 8!!! "Τα 8 τελευταία δελφίνια ολόκληρου του Ιονίου!¨


Σήμερα, το μεγαλύτερο κοπάδι κοινών δελφινιών βρίσκεται - σύμφωνα με το άρθρο - στο Βόρειο Αιγαίο, στις Κυκλάδες και στα Δωδεκάνησα, ενώ στον Κορινθιακό έχει μείνει ένας πολύ μικρός αριθμός. Σε διάστημα δύο μηνών σημειώθηκαν τουλάχιστον 15 "εκβρασμοί" σε ακτές από την Ικαρία ως τον Σαρωνικό, όμως, "για κάθε δελφίνι που ξεβράζεται στην ακτή, υπάρχουν άλλοι 30-35 θάνατοι δελφινιών που δεν τους παίρνουμε είδηση".


Η σταδιακή εξαφάνιση των δελφινιών οφείλεται κυρίως στην έλλειψη τροφής εξαιτίας της υπεραλίευσης, αλλά και των παράνομων τρόπων ψαρέματος και στην ηχορύπανση (!) που προέρχεται από τα σκάφη που ταξιδεύουν στις ελληνικές θάλασσες. Επειδή η αναφορά στην ηχορύπανση με εντυπωσίασε, αντιγράφω από το άρθρο: "Τα σόναρ που διαθέτουν αυτά τα σκάφη για την ασφαλή πλοήγησή τους μπερδεύουν τα δελφίνια που επικοινωνούν μεταξύ τους με παρόμοιους ήχους. Αποτέλεσμα είναι τα δελφίνια να χάνονται από το κοπάδι τους και τελικά να οδηγούνται στο θάνατο¨.


Το "Πέλαγος" και το "Αρχιπέλαγος" εργάζονται για την προστασία και τη διάσωση των θηλαστικών της θάλασσας. Η μοναδική ελπίδα είναι "η ψήφιση Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής στη χώρα μας".




Έτσι, λοιπόν, οι ελληνικές θάλασσες μπορεί και να χάσουν τα αγαπημένα τους δελφίνια...


Και είναι κρίμα γιατί είναι μια φιλία πολύ παλιά...


Θυμηθείτε τον Αρίωνα και το δελφίνι...



Τα δελφινάκια της Κνωσσού με τα λαμπερά τους χρώματα...






...Αλλά και τα δελφίνια του Εξηκία, ήδη από τον 6ο αι.π.Χ...






...Κι εγώ που νόμιζα ότι μόνο οι καημένες οι φώκιες απειλούνται....Ο κίνδυνος τελικά ταξιδεύει παντού στο Αιγαίο...Στο Wispering Planet βρήκα αυτές τις φωτογραφίες....Είναι σκληρές, το ξέρω...Αναλογιστείτε, όμως, τη σύγκριση....





..Και οι χελώνες απειλούνται, αλλά το ξέρετε...



....Στο ίδιο περιοδικό διάβασα ότι απειλούνται και οι αχινοί (!!!), "Παράπλευρη απώλεια", καθώς στρώματα μαζούτ υπό μορφή ζελέ έχουν κατακάτσει στον πυθμένα της θάλασσας κι έτσι οι ασπόνδυλοι οργανισμοί δεν μπορούν να μετακινηθούν...


Φέτος, λοιπόν, ταξιδεύοντας κάπου στο Αιγαίο, μην παραλείψετε να ψάξετε για δελφίνια...


Για τελευταία φορά δελφίνι είδα γύρω στο 1998....Ιούνιος, ταξιδεύοντας για Σίφνο. Πίσω από το πλοίο της γραμμής (όχι βέβαια ταχύπλοο) ένα μεγάλο κοπάδι...Γέμισε η θάλασσα δελφίνια που πετούσαν ψηλά! Πλήθος! Δεν ήξερες πού να πρωτοκοιτάξεις!


Από τότε δεν τα ξαναείδα...Κι όμως θυμάμαι όταν είμασταν μικρά παιδιά και ταξιδεύαμε, βγαίναμε συνέχεια στο κατάστρωμα και ψάχναμε! Και τι μεγάλη απογοήτευση όταν ένας από εμάς δεν προλάβαινε κι έχανε το θέαμα...


Τουλάχιστον εμείς προλάβαμε....

3 σχόλια:

Flora είπε...

Αχ ... ναι...
Κι εγώ έχω δει δελφίνια! Να πηδάνε μέσα στα πορτοκαλιά χρώματα του ηλιοβασιλέματος, να μπαίνουν, να ξαναβγαίνουν, να πετάνε νερά... Χάρμα οφθαλμών! Ακολουθούσαν τη διαδρομή που έκανε και το πλοίο μας. Γυρνάγαμε από Ιταλία. Πώς δεν βούλιαξε το καημένο το πλοίο... αφού σχεδόν όλοι οι επιβάτες είχαν έρθει στη δεξιά μεριά να χαζέψουν αυτά τα υπέροχα πλάσματα! Αυτό ήταν το 1993! Πήγα πολύ πίσω, ε;
Καλά είδα κι αργότερα. Το 1998, Το 2000... πηγαίνοντας για νησιά Αιγαίου.
... Αλλά σαν εκείνο το τρελό παιχνίδι που έκαναν τα δελφινάκια στο Ιόνιο... δεν έχω ματαδει...

creationsbyeve είπε...

Πολύ ωραία η ανάρτηση σου για τα δελφίνια! Έχω δει και γω στη θάλασσα μερικές φορές! Είναι πολύ κρίμα να χαθούν και αυτά!

maria_papa είπε...

ήμουν τυχαιρή χθές το απόγευμα και ανάμεσα στο Νυδρί της Λευκάδας και το Μεγανύσι είδα ένα κοπάδι δελφινιών να απολαμβάνει το γεύμα του και να παίζει στα καταπράσινα νερά... σε πολύ μικρή απόσταση από το μικρό μας φουσκωτό... ελπίζω να υπάρξουν κι αλλοι τυχεροί να ζήσουν αυτό που έζησα εγώ και η παρέα μου χθες... και τα παιδιά μας να μην βλέπουν τα δελφίνια μόνο απο φωτογραφίες!!