17 Ιουν 2008

DONKEY CROSS 15.6.08


Η μεγάλη μέρα έφτασε. Από το πρωί τα γαϊδουράκια παρκαρισμένα στο πάρκινκ του Δήμου γκαρίζουν είτε από ανυπομονησία για τη μεγάλη δόξα που τα περιμένει, είτε από ταραχή (πάλι για τη μεγάλη δόξα....). Ο αγώνας αρχίζει στις 4 και ολοκληρώνεται στις 6.30.
Μες στο λαυράδι, έτσι για πιο πολύ ζόρι και "σασπένς".



Από τις προηγούμενες μέρες οι διοργανωτές είχαν "ορίσει" τη διαδρομή με ειδική σήμανση στους τοίχους.


Ο αγώνας άρχισε και τα πρώτα γαϊδούρια ξεκινούν. Αρχικά θα καλύψουν μια συγκεκριμένη διαδρομή μέσα από σοκάκια, σκαλάκια, ανηφόρες, κατηφόρες...



Εδώ που τα λέμε, ήταν πιο αστείο το θέαμα από όσο περίμενα...

Είχα σταθεί σε ένα συγκεκριμένο σημείο με τη φωτογραφική μηχανή ανά χείρας. Δεν φανταζόμουν, όμως, ότι στο σημείο αυτό θα γελούσα τόσο πολύ....Σύμφωνα με την ορισμένη διαδρομή, τα γαϊδούρια έπρεπε να εγκαταλείψουν την άσφαλτο και να στρίψουν στο μικρό μονοπατάκι που οδηγούσε στο λόφο...Αυτό το μονοπατάκι όμως στην προηγούμενη ζωή του ήταν ξεροπόταμος. Έτσι, αφού τσιμεντοστρώθηκε, έγινε "μονοπατάκι"...Έλα μου, όμως, που τα ζώα για κάποιο λόγο (δεν ξέρω τι είδους αίσθηση είναι αυτή) αρνούνταν π ε ι σ μ α τ ι κ ά να διαβούν τον πρώην ποταμό....Και στο σημείο αυτό παρακολουθήσαμε μια υποδειγματική επίδειξη της φημισμένης "γαϊδουρινής υπομονής" ... (κάτι έχετε ακούσει σχετικά!!!!).

Οι αναβάτες-μηχανόβιοι (που είχαν δει γαϊδούρι μόνο στον ύπνο τους ή στο προηγούμενο Donkey Cross) εκλιπαρούσαν τα γαϊδουράκια να κουνηθούν, αλλά αυτά δεν....Στο σημείο αυτό έγινε συνωστισμός....."Έλα ρε φίλε, γιατί μου το κάνεις τώρα αυτό;;;" έλεγε ο τύπος ακριβώς από κάτω στον τετράποδο σύντροφό του...Εκείνη τη στιγμή, τον λυπήθηκα! Εκλιπαρούσε το ζωντανό να κουνήσει, ενώ αυτό όρθωνε τα μπροστινά του πόδια ακόμα πιο πολύ....

Επειδή μεγάλωσα στο νησί και ο παππούς μου είχε γαϊδούρι, ξέρω ότι τα ζώα αυτά υπακούν σε συγκεκριμένα παραγγέλματα. Όταν θέλουμε να ξεκινήσει του λέμε "Ουίς" και για να σταματήσει του αρκεί ένα "Ναααα" (έτσι, με πολλά α). Μάλλον οι αναβάτες είχαν ενημερωθεί σχετικά με το "Ουίς" και το "Νααα" κι εκείνη τη στιγμή εφάρμοσαν τις άποκτηθήσες γνώσεις...Αλλά δεν ξέρω τι φταίει, ίσως τα γαϊδούρια δεν αναγνώριζαν την προφορά τους, δεν ξεκουνούσαν...Αγανάκτησαν οι μηχανόβιοι. Έπεσε και ξύλο στους πισινούς. Ένας από το πολύ τράβηγμα έκοψε και την αλυσίδα του ιμάντα που δένει το κεφάλι του ζώου (καπίστρι το λέμε στη Σίφνο) και μετά δεν ήξερε πώς να του το φορέσει ξανά!!! Ευτυχώς, ένας πιτσιρικάς βρέθηκε εκεί και βοήθησε....Τελικά οι όνοι επείσθησαν και η διαδρομή συνέχισε, ελπίζω χωρίς άλλες εκπλήξεις...


Πάντως, στην παραπάνω φωτογραφία διακρίνει κανείς το μεγάλο αγώνα του μηχανόβιου να κάνει το γαϊδούρι να κουνήσει....Αυτό όμως, με το πάσο του!!!


Η άλλη πλάκα ήταν στα σοκάκια, καθώς περνούσαν οι μηχανές. Κίνδυνος-Θάνατος.

Δεν τολμούσε κανείς να περάσει πεζός, απαγορευόταν κιόλας. Υπήρχαν ανά 50 μέτρα "κριτές" οι οποίοι μετέδιδαν με σφύριγμα τη διέλευση μιας μηχανής, κάτι σα σκυταλοδρομία σφυριγμάτων....Οι μηχανές έτρεχαν τόσο πολύ, που δεν προλάβαινα να τις φωτογραφίσω!!


Οι μηχανές κάλυψαν μια διαδρομή τρεις φορές και στο τέλος της υπήρχαν δύο πίστες με εμπόδια. Για περισσότερο σασπένς και δράση, ο πυροσβέστης ήταν "σταντ-μπάι" και τους κατάβρεχε (!). Στο σημείο αυτό με τα εμπόδια παρακολούθησα αρκετές θεαματικές τούμπες, αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να απαθανατίσω καμία.


Το "μπουγέλωμα" που λέγαμε....


Η απονομή έγινε στο αθλητικό κέντρο. Τα έπαθλα ήταν "φλάροι" (=καπνοδόχοι) από πηλό, παραγωγής Σίφνου. (Σίγουρα όλοι κάτι έχετε ακούσει για την έκφραση "Τον κακό σου το φλάρο!", καθώς και για τα σιφνέικα κεραμικά).

Ούτε τα γαϊδούρια βγήκαν χαμένα, αφού φεύγοντας φορτώθηκαν με σανό!!!!

Αλλά μπροστά στη δόξα, ο σανός ήταν λίγος.....


Τελικά, παραδέχομαι ότι είχε πλάκα!


Το σκοπό της διοργάνωσης δεν τον έχω καταλάβει ακόμα. Πάντως, το Donkey Cross έγινε "θεσμός" και θα επαναληφθεί!!!


Αυτή τη φορά πήραν μέρος γύρω στα 20 άτομα. Όσοι πιστοί...

Υ.Γ. Την επόμενη μέρα πέρασα από ένα μέρος της διαδρομής....Τα πεντακάθαρα ασπρισμένα και αρμολοημένα σκαλιά ήταν γεμάτα ροδιές. Σε αρκετά σημεία υπήρχαν φθορές, καθώς είχε πέσει ο σοβάς ή είχαν γκρεμιστεί τοίχοι...Αρκετά λάδια στις πλάκες....

Το τίμημα.....της δόξας!!!

6 σχόλια:

πουαντερι είπε...

Το κομμάτι που μου αρεσε πιο πολυ ηταν το "μπουγελωμα" χα!χα!
Πλακα ειχε αλλά κριμα για τα ωραια δρομάκια, δεν τους άξιζε τέτοια τύχη.

Τωρα οσο αφορα την ΛΕΚΤΙΚΉ ΕΠΑΛΉΘΕΥΣΗ
αντε πηγαινε στις ρυθμισεις και θα το βρεις.
Εχει δικιο η bettyblue,παιδι μου πράγματι σαν σουρωμένες νιώθουμε, ασε που βαριέμαι ναι αλλάζω τις γραμματοσειρές απο ελληνικά σε ξενα καθε φορα!!!

πουαντερι είπε...

AAAAAAAAA!!! ξεχασα να σου πω, μου αρεσε πολυ η φωτο του blog σου.
Φανταστικη!!!!!!!!!!!

Αντε παμε παλι.....χικ!

twinkle είπε...

Καλημέρα!!
Ευχαριστώ για την οδηγία ως προς τη Λεκτική Επαλήθευση. Είχα κι εγώ στο νου μου να το βγάλω αλλά το ξεχνούσα.

Ως προς τη φωτογραφία με τη διεύθυνση του blog, είδα κι έπαθα για να τη βγάλω. Έγραψα το κείμενο στην αμμουδιά 4 φορές, γιατί πάνω που τελείωνα ερχόταν το κυματάκι και πάει....

sobraluz είπε...

Κακοπερνάτε,κακοπερνάτε βλέπω εκεί εις την μικράν νήσον... Πουλάκια μου...

πουαντερι είπε...

Καλε τωρα που εβγαλες την επαλήθευση ειπα να το ευχαριστηθώ, γιαυτό γραφω.......
χα!χα!

όλα θα πάνε καλά... είπε...

Πολύ ωραία περιγραφή,ζωντανή!