22 Ιουν 2008

Δημιουργική Κρίση


Χθες το πρωί ανέβηκα μια βόλτα στην Αθήνα. Κύριος προορισμός ήταν η Αθηναίδος και η Καλαμιώτου, τα μαγαζιά με τα υφάσματα στο ιστορικό κέντρο. Το χειμώνα η μητέρα μου έφτιαξε καλύμματα από λαδοπράσινο σενίλ στον παμπάλαιο καναπέ. Εδώ και μέρες όμως με ενοχλούσε η αίσθηση του βελούδου και του σκούρου. Έτσι είπα να βουτήξω στα "ιερά άδυτα της κοπτικής-ραπτικής", (χώρος για τον οποίο δεν έχω ι δ έ α!!!...αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία....)

Γύρισα όλα τα υφασματάδικα όπου βρήκα κ α τ α π λ η κ τ ι κ ά υφάσματα! Τι σχέδια, τι χρώματα, τι υφή...ξετρελάθηκα. Εκεί έλαβα τη μεγάλη απόφαση να κολλήσω στη μάνα μου να με μάθει να χειρίζομαι τη ραπτομοχανή της (ηλεκτρονική SINGER, φτου να μην τη ματιάσω!!!). Η αλήθεια είναι ότι εδώ και καιρό σκέπτομαι τη ραπτική, όχι για ράψιμο ρούχων (δε νομίζω ότι αξίζει τον κόπο), αλλά κυρίως για καλύμματα, μαξιλαράκια, και όλα τα άλλα που μας έρχονται στο μυαλό.

Τελικά κατέληξα σε ένα πολύ ωραίο βαμβακερό 100% που θυμίζει λινό κι έχει αυτό το υπέροχο ζουζουνογλυφιτζουρί χρώμα!!!! Έχει φάρδος 1,60 και στοιχίζει μόνο 5 ευρώ το μέτρο. Μη φανταστείτε ότι έκανα κάτι ιδιαίτερο. Απλώς το δίπλωσα γύρω γύρω και το έραψα στο χέρι για να μη ξεφτίζει. Στην αρχή σκέφτηκα να το ξεφτίσω όλο γύρω γύρω και να δέσω κόμπους στα κρόσια αλλά δεν έφτανε...Μου άρεσε όμως σαν ιδέα για άλλη φορά. Ένωσα και τα δύο κομμάτια που περίσσεψαν και έφτιαξα ένα "ράννερ" για το τραπεζάκι!!!!


Τώρα ο καναπές μου έχει καλοκαιρινό χρώμα και με περιμένει για μεγάλες ξάπλες....


Πάνω στο τραπεζάκι είναι το πλεκτό μου (που δε λέει να τελειώσει). Επειδή είναι η πρώτη προσπάθεια καλοκαιρινού πλεκτού, χρησιμοποίησα το νήμα από μια παλιά μπλούζα που ξήλωσα. Αλλά επειδή είμαι εντελώς ανυπόμονη, καθώς την ξήλωνα, δεν έκανα κουβάρι το νήμα....Φυσικό κι επόμενο να καταντήσει όπως ίσως φαντάζεστε (και διακρίνετε στην φωτογραφία...). Έτσι, κατά καιρούς σταματώ το πλέξιμο για να ξε-μπλέξω το νήμα το οποίο θα ξαναπλέξω! Νομίζω όμως ότι τελειώνω. Έχει μείνει το 1/4 της μπλούζας. Θα το δείτε οσονούπω.
(Μετά τη βόλτα στα υφασματάδικα, ανέβηκα την Ερμού και βρέθηκα Μητροπόλεως και Φιλελλήνων γωνία. Έπεσα πάνω στον εκθεσιακό χώρο της Βουλής και μπήκα. Μια πολύ ζωντανή έκθεση για το Δημοτικό Τραγούδι. Φωτογραφίες, παλιοί δίσκοι, παραδοσιακά όργανα, λαϊκές φορεσιές, ακουστικά για να διαλέξεις να ακούσεις τραγούδια. Να πάτε. Δε θα σας πάρει πάνω από ένα εικοσάλεπτο να κάνετε μια βόλτα. Αυτή η έκθεση με έκανε να θυμηθώ κάτι που είχα ξεχάσει: Το Δημοτικό Τραγούδι δεν είναι μόνο κείμενο, αλλά και χορός και μουσική. Η αλήθεια είναι ότι αυτό δεν το ξεκαθαρίζουμε στα παιδιά στο σχολείο.
Ξέρω ότι τα περί Έκθεσης είναι άσχετα με το θέμα της ανάρτησης, αλλά τα γράφω παρεμπιπτόντως - γεια σου Betty!)

Ο δημιουργικός οίστρος ξεκίνησε μεσοβδόμαδα...Εκεί που σκάλιζα το κουτί με τα είδη ραψίματος της μητέρας μου, βρήκα ένα σακουλάκι με αυτά τα "μαγικά" λουλουδάκια!!! Ούτε λίγο, ούτε πολύ αυτά πρέπει να είναι τουλάχιστον 25 ετών. Θυμάμαι ότι η μάνα μας με αυτά στόλιζε τις "ποδιές" που μας έραβε για να φοράμε μες στο σπίτι.


Διάλεξα, λοιπόν, μερικά και τα έραψα πάνω σε ένα μακό φανελάκι, μια πανάκριβη αγορά (6 ευρώ) από το MARKS & SPENCER. Δεν έγινε πολύ ωραίο;;;


Από το ίδιο κατάστημα πήρα ένα εξίσου απλησίαστο μαγιό (14 ευρώ, περσινό σχέδιο, "σπασμένα νούμερα", αλλά έχει κι άλλα). Σκέφτομαι να του βάλω καμιά χαντρούλα πάνω, όπως είδα στο FTIAXTO. Δεν ξέρω όμως αν θα του ταιριάζει, θα δοκιμάσω.


Έχω αυτές τις χαντρούλες, αλλά μάλλον θα πάρω ξύλινες. Μόλις κάνω κάτι θα το φωτογραφίσω για να το δείτε....

Εκεί, λοιπόν, που σκάλιζα βρήκα κι αυτά τα βότσαλα που είχα ζωγραφίσει παλιά, αρκετά παλιά...Όταν ήμουν μικρότερη ζωγράφιζα αρκετά, αλλά μετά βαρέθηκα. Τώρα νομίζω ότι δεν μπορώ πια να ζωγραφίσω και δεν ξέρω γιατί. Ένα φεγγάρι ασχολήθηκα και με την αγιογραφία κι έφτιαξα μερικές εικόνες αμφίβολης επιτυχίας...Θα σας τις δείξω κι αυτές εν καιρώ...


Είναι Κυριακή μεσημέρι και βαριέμαι πολύ :(

Φυσάει αέρας ζεστός...Στο μπαλκόνι δε μπορώ να καθήσω γιατί υπάρχει ένα θέμα με μια οσμή στη γειτονιά. Θα σας μιλήσω άλλη φορά γι αυτό....
Τώρα αν πω ότι μου λείπει η Σίφνος θα με πείτε πατριδόπληκτη;;;



Φιλιά

3 σχόλια:

apolaz είπε...

Η συγγραφική σου ικανότητα είναι εξαιρετική! Κάνεις ενδιαφέρον κάθε είδους κείμενο. Συνέχισε να γράφεις, και εμείς θα συνεχίσουμε να σε διαβάζουμε με ενδιαφέρον.
Φιλάκια πολλά.

creationsbyeve είπε...

Πήρα και γω ένα όμορφο ριγέ ύφασμα από το ΙΚΕΑ την προηγούμενη εβδομάδα, αλλά με αποσυντόνισε ο γιος μου με τη γκρίνια του και το ξεχάσαμε έξω από το αυτοκίνητο....
υπέροχο το μπλουζάκι με τα λουλουδάκια!!! και οι ζωγραφισμένες πέτρες!!!είσαι πολυτάλαντο άτομο!!! Μπράβο!!! φιλιά πολλά

πουαντερι είπε...

Ειναι ολα οσα φτιαχνεις πολυ ωραια.
Απο Σεπτέμβρη εχουμε να πουμε πολλά και να μου δείξεις πολλα!!!!!