20 Ιουν 2008

"Τα παιδιά της Σίφνου αποφασίζουν για το μέλλον του νησιού τους..."




Καθώς "χάζευα δημιουργικά" σε διάφορες ιστοσελίδες, έπεσα πάνω στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ "για την προστασία του περιβάλλοντος και της πολιστικής κληρονομιάς". Πρόκειται για μια παλιά οργάνωση που κάνει ακριβώς αυτό που λέει, προστατεύει το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά. Έχει πολύ πλούσια και ποικίλη δραστηριότητα που ξεκινά από τη δεκαετία του 1970. Νομίζω ότι πράγματι προσφέρει έργο και μάλιστα α θ ό ρ υ β α. Για να το διαπιστώσετε, δεν έχετε παρά να κάνετε ένα κλικ εδώ.



Μέσω της σελίδας αυτής μπορείτε να φτάσετε στο ΔΙΚΤΥΟ ΑΙΓΑΙΟΥ, ένα πρόγραμμα για την "αειφόρο ανάπτυξη στο Αιγαίο". ΑΕΙΦΟΡΟΣ. Τι ωραία λέξη!!!



Αντιγράφω ακριβώς από τη σελίδα αυτή:



"Τι συμβαίνει στο Αιγαίο:



Τα νησιά του Αιγαίου είναι αναμφίβολα τόποι μοναδικής ομορφιάς παγκοσμίως. Αυτοί οι μικροί και ολιγοπληθείς τόποι, ορεινοί ή ημιορεινοί, συχνά άνυδροι, χαρακτηρίζονται από περιορισμένους φυσικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς πόρους, οικονομική δραστηριότητα μικρής κλίμακας και σύγκρουση χρήσεων γεωργίας – τουρισμού –οικιστικής ανάπτυξης. Σήμερα, το αναπτυξιακό μοντέλο στα νησιά του Αιγαίου στηρίζεται στη «μονοκαλλιέργεια» της παροχής υπηρεσιών φιλοξενίας και διασκέδασης, που οδηγεί στη συνεχή δόμηση (ενοικιαζόμενα δωμάτια, κατοικίες, ξενοδοχεία, μπαρ, εστιατόρια κτλ). Το μοντέλο αυτό ανάπτυξης, οδηγεί μεσοπρόθεσμα στην καταστροφή του τουριστικού προϊόντος, που δεν είναι άλλο από τη μοναδικότητα των τοπίων των νησιών αυτών.




Τα νησιά, μέρα με την μέρα γίνονται όλο και λιγότερο μοναδικά, υποβαθμιζόμενα αισθητικά καθώς οι παραλίες τους, οι κάμποι, οι κορυφογραμμές και οι πλαγιές κτίζονται μαζικά. Αυτό απομακρύνει τον ποιοτικό τουρισμό, που προσφέρει μεγαλύτερα και πιο σταθερά εισοδήματα στους κατοίκους, αλλά και διευρύνει την τουριστική περίοδο. Χαμηλής ποιότητας και ασταθής τουρισμός είναι ο μονόδρομος στον οποίον οδηγεί η συνεχής δόμηση. Με τον τρόπο αυτό, τα νησιά μας ήδη καλούνται να συναγωνιστούν την Τουρκία που έχει πολύ μικρότερο κόστος εργασίας και ζωής. Αυτό φυσικά είναι αδύνατο. Μοιραία, ο τουρισμός στα νησιά θα συρρικνωθεί.




Το φαινόμενο δεν είναι πρωτόγνωρο. Και σε άλλα μέρη του κόσμου, η μοναδικότητα του τοπίου έφερε τουρισμό και ανάπτυξη. Όταν η ανάπτυξη αυτή στηρίχθηκε στην εφήμερη εκμετάλλευση της μοναδικότητας του τόπου, μέσα από άναρχη δόμηση και τη συνακόλουθη υποβάθμιση του δομημένου και αδόμητου περιβάλλοντος, οι τόποι σταδιακά εγκαταλείφθηκαν πρώτα από τους τουρίστες και στη συνέχεια από τους κατοίκους."




Εν όψει, λοιπόν, του καλοκαιριού, όλοι κάπου θα ταξιδέψετε. Πολύ πιθανόν σε κάποιο νησί του Αιγαίου. Το Δίκτυο Αιγαίου και η δράση του αφορά ό λ α τα νησιά, (για να μη νομίζετε ότι ασχολούμαι μόνο με τη Σίφνο. Οι αναφορές μου, βέβαια, γίνονται διαρκώς στο νησί αυτό, όχι μόνο για συναισθηματικούς λόγους, αλλά και επειδή έχω εμπειρία και γνώση του τι συμβαίνει.........)



Πριν 2-3 χρόνια, ένας εκπρόσωπος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ, ο Κρίτων Αρσένης, ήρθε καταχείμωνο στο Γυμνάσιό μας στη Σίφνο με μια φιλόδοξη πρόταση: Διαγωνισμός Φωτογραφίας μεταξύ των μαθητών μας. Τα παιδιά καλούνταν να φωτογραφίσουν όσα τους αρέσουν και όσα δεν τους αρέσουν στο νησί. Τι θα ήθελαν να μείνει για πάντα και τι να αλλάξει. Απλή η ιδέα. Μοίρασε φιλμ σε όλους τους μαθητές και με υπομονή κάθε τρεις και λίγο ερχόταν στο σχολείο και συζητούσε μαζί τους για την πρόοδο των φωτογραφήσεων. Αυτό κράτησε μερικούς μήνες. Τελικά μάζεψε όλα τα φιλμ. Αφού επέλεξε αντιπροσωπευτικές φωτογραφίες όλων των παιδιών, τους ζήτησε να ξεχωρίσει ο καθένας δύο, μια με κάτι που θέλουν να μείνει και μια με κάτι που θέλουν να αλλάξει. Επίσης, τους ζήτησε να ετοιμάσουν ένα μικρό συνοδευτικό σχόλιο για κάθε εικόνα τους. Κάπως έτσι εργάστηκε. Εν τέλει οργάνωσε μια έκθεση των έργων των παιδιών στο Ίδρυμα Πρόκου, στη Σίφνο, όπου μικροί και μεγάλοι (κυρίως οι "μεγάλοι") μείναμε με το στόμα ανοικτό....Εδώ μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες και τα σχόλια των παιδιών (3 αρχεία pdf).



Διαβάζοντας τα σχόλια των παιδιών και κοιτώντας τις φωτογραφίες, ξαφνιάζεται κανείς ευχάριστα καθώς συνειδητοποιεί ότι τα παιδιά β λ έ π ο υ ν όσα οι "μεγάλοι" κάνουν ότι δεν βλέπουν....Οι παρατηρήσεις των παιδιών είναι πιο εύστοχες και από εκείνες που θα περίμενε να ακούσει κανείς από το ΥΠΕΧΩΔΕ, την Πολεοδομία ή άλλους αρμόδιους φορείς...Το ζήτημα πονάει πολύ, καθώς οι περισσότεροι έχουμε "λερωμένη" τη φωλιά μας...



Το όλο εγχείρημα ήταν μια επιπλέον ευχάριστη έκπληξη (για να μην πω αιφνιδιασμός) προς εμάς τους εκπαιδευτικούς, καθώς οι περισσότερες φωτογραφίες και σχόλια δεν προήλθαν από τους μαθητές που περιμέναμε, δηλαδή τους "άριστους", "έξυπνους" και "επιμελείς". Οι "αδιάφοροι" μαθητές, οι λιγότερο επιμελείς και πρόθυμοι ήταν αυτοί που δραστηριοποιήθηκαν περισσότερο...Άλλο ένα μάθημα από τα παιδιά προς εμάς...Οι φίλοι συνάδελφοι σίγουρα καταλαβαίνουν τις σκέψεις μου....



Αααααα! Και μια και ανέφερα την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, ευκαιρία να σας μιλήσω και για μια άλλη δράση της στη Σίφνο πριν αρκετά χρόνια, νομίζω γύρω στο 1978.





(Όποιος βαρέθηκε να διαβάζει, ας σταματήσει γιατί στη συνέχεια θα σας "πρήξω" με τη Σίφνο....)






Λοιπόν.....καθώς φεύγεις από την Απολλωνία με κατεύθυνση προς το Βαθύ, στη διασταύρωση ακριβώς του περιφερειακού δρόμου προς το λιμάνι, τις Καμάρες, συναντάς το Μοναστήρι των Φυρογίων. Πρόκειται για κτίσμα του 1740 περίπου, όπως αναφέρεται σε μια εντοιχισμένη πλάκα στην είσοδο, όμως επεμβάσεις έγιναν και γύρω στο 1830. Εδώ ξεχειμώνιαζαν οι καλόγεροι του Προφήτη Ηλία (Άη Νηγιά για τους ντόπιους, αλλά ας αφήσω τα πολλά - πολλά για μελλοντική ανάρτηση. Δείτε απλώς μια φωτογραφία του Πρ.Ηλία, 680μ. υψόμετρο):




Το μοναστήρι ερήμωσε όμως και κάποια στιγμή εγκαταλείφθηκε. Το 1978 η Ελληνική Εταιρία το αναστήλωσε (δεν ξέρω όλο ή μέρος αυτού).



Είναι ένα πετρόκτιστο μοναστήρι με ψηλό τοίχο ολόγυρα που ουσιαστικά σχηματίζεται από τους εξωτερικούς τοίχους των κελιών. Τα μικρά παραθυράκια θυμίζουν πολεμίστρες, καθώς στενεύουν προς τα έξω οι σχιστόπλακες. Όμως όταν είσαι έξω ούτε καν φαντάζεσαι την ομορφιά που θα σου αποκαλυφθεί μόλις περάσεις την κεντρική ξύλινη πόρτα με τη βαριά μπάρα.

Ο εσωτερικός χώρος είναι γεμάτος λουλούδια και όμορφους θάμνους. Η αυλή είναι όλη πλακόστρωτη και οι αρμοί χαραγμένοι με τέχνη και υπομονή. Το λευκό του χώρου σε τυφλώνει και ο νους σου χάνεται. Σκάλες, σκαλάκια, παράθυρα, καμάρες, βόλτα, πετζούλες....ένα αρχιτεκτονικό σύνολο γεννημένο από τη φαντασία και το μεράκι του λαϊκού μάστορα. Σκηνικό θεάτρου.


Στη μέση ο ναός. Βυζαντινός με τρούλο. Στις κόγχες των 4 κιόνων που στηρίζουν των τρούλο διακρίνεις 4 μικρές τρύπες. Είναι εντοιχισμένα πήλινα αγγεία που λειτουργούν ως ηχεία για την καλύτερη ακουστική του χώρου. Η τεχνική αυτή μάλλον συνηθίζεται αρκετά, όχι μόνο στη Σίφνο. Ο ναός είναι αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου, όμως γίνεται και πανηγύρι στη Γιορτή του Αγίου Αθανασίου, αλλά και της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου.



Στο κελί όπου σήμερα οι επισκέπτες πίνουν το καφεδάκι τους υπάρχει λιοτρύβι με μεγάλες μυλόπετρες, αλλά και μια μεγάλη πανωστριά (=τζάκι). Ορισμένα μέρη του μοναστηριού εξακολουθούν να είναι ερειπωμένα. Φαντάζομαι ότι θα έρθει η ώρα και για αυτά να λάμψουν πάλι.





Τα τελευταία χρόνια το Σωματείο Αγγειοπλαστών Σίφνου πραγματοποιεί τους καλοκαιρινούς μήνες έκθεση με έργα του στο χώρο του μοναστηριού. Έτσι δίνεται η ευκαιρία σε όλους να γνωρίσουν το χώρο, αλλά και την κεραμεική παράδοση.





Αυτά για τα Φυρόγια...Α, ξέχασα να σας πω για το όνομα. Ίσως προέρχεται από το Φυρά Γη (=κόκκινη γη), επειδή εκεί γύρω υπάρχει κοκκινόχωμα. (Η ερμηνεία πάντως δεν είναι δικιά μου, Betty, μην ετοιμάζεσαι...).





Όταν (ότε + άν, χρονικοϋποθετικό), λοιπόν, έρθετε στη Σίφνο, μην παραλείψετε μια στάση στα Φυρόγια....Εκεί κοντά είναι και το σπίτι μου. Έχω ωραία αυλή με θέα........



Υ.Γ. Και για να μην έχετε την εντύπωση ότι όλα μου φαίνονται "ιδανικά", να ξέρετε ότι "χαλιέμαι" πάρα πολύ με αυτά τα ντενεκεδένια κακόγουστα φαναράκια πάνω από πόρτες και παράθυρα.



Τις φωτογραφίες τις πήρα από το http://www.sifnos-island.info/.



Μάλλον θα αναφωνείτε Δόξα τω Θεώ που η ανάρτηση αυτή έφτασε στο τέλος της...Κι όμως, αν θέλετε μπορώ να γράψω κι άλλα...



Λοιπόν.....



Αφήστε καλύτερα για άλλη φορά!!!!

5 σχόλια:

bettyblue είπε...

Κατά την προσφιλή μου συνήθεια θα πουλήσω πνεύμα αργότερα (γιατί είμαι ντροπαλό άτομο), αλλά έως τότε:

Γράφεις πολύ ωραία -ακόμη ωραιότερα όταν γράφεις για κάτι που αγαπάς.

Γράψε κι άλλα.

Πληζ.

twinkle είπε...

Betty...Κοκκινίζω!!!
Αλλά αφού επιμένεις...ΟΚ! Θα σου αφιεώσω το πρώτο μου μυθιστόρημα...
Ακόμα εδώ είμαι...Την ώρα που σχολάω θυμήθηκε τη δουλειά...Όπως κατάλαβες, όμως, σήμερα πάλι σκοτώθηκα στη δουλειά με την ανάρτηση....
Το μόνο κακό είναι ότι θα φάω όλο τον καύσωνα στη μούρη μέχρι να φτάσω σπίτι....
Εσύ πήγαινε για κανένα μπανάκι!!!!!

creationsbyeve είπε...

πολύ ωραίο το άρθρο σου για τη Σίφνο!Δεν έχω πάει ποτέ, αλλά την μαθαίνω από τα άρθρα σου! Είδα και την έκθεση των παιδιών, πολύ όμορφη!

bettyblue είπε...

Προτεινόμενη αφιέρωση:

"Στην πανέμορφη φίλη μου".






Δε σε άκουσα, είπες κάτι;

twinkle είπε...

Bettyblue, σου απαντώ με μια μικρή καθυστέρηση!!!
Πανέμορφη και όχι μόνο!!!
(Αλήθεια, θυμάσαι που κάποτε λέγαμε να γράψουμε ένα μυθιστόρημα μισό-μισό; Θα έγραφε μια η μια, μια η άλλη....Τι ψώνια, θέε μου!!

Άσχετο! Προχθές εκεί που χάζευα στο μετρό θυμήθηκα το παιχνίδι που παίζαμε!!! Παρακαλουθούσαμε τους επιβάτες και κάναμε σενάρια για το τι επαγγέλονται!!!
"Γκαζάκια, τσατσάρες....". Σου θυμίζει κάτι;;;

Αχ...νοσταλγία!!! Και είμαστε μόλις λίγο μετά τα πρώτα -άντα.

Φιλούρες