27 Μαΐ 2008

Οι περιπέτειες ενός κάδου....

Πάνε περίπου δυο βδομάδες από την ημέρα που παρατήρησα ότι ο κάδος έλειπε από τη θέση του...Η θέση του είναι στη διασταύρωση και αντιστοιχεί σε αρκετές πολυκατοικίες, αφού λόγω της στενότητας του δρόμου στον οποίο διαμένω δεν περνάει απορριματοφόρο. (Μεταξύ μας καλύτερα, γιατί έτσι δεν έχουμε μπροστά μας σκουπίδια). Πρέπει να σημειωθεί ότι οι περίοικοι τηρούν με θρησκευτική ευλάβεια το ποια πολυκατοικία αντιστοιχεί σε ποιον κάδο, τουτέστιν αν ρίξεις τα σκουπίδια σου σε άλλο κάδο...την πάτησες! Κάποιος καραδοκεί, από κάποιο μπαλκόνι όλο και κάτι θα ακούσεις!


Εκείνο το πρωινό, λοιπόν, με έκπληξη είδα ότι σε μια ολόκληρη διασταύρωση δεν υπήρχε κάδος! Δεν ήξερα τι να κάνω τα σκουπίδια μου! Συμπτωμάτικά, στην άλλη γωνία της διασταύρωσης εδώ και μήνες βρίσκεται ένα τεράστιο δοχείο για μεταφορά μπάζων λόγω των έργων ανακαίνισης σε μια πολυκατοικία. Μέσα στο δοχείο αυτό είδα σκουπιδοσακούλες και δυστυχώς (τώρα το λέω) πέταξα κι εγώ τη δική μου, γιατί - εδώ που τα λέμε - δεν είχα που να τα πάω!!!!


Για μερικές μέρες ακόμα αναζητούσα τον κάδο. Πέντε μέρες μετά τηλεφώνησα στην υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου και ενημέρωσα. Η ευγενέστατη και πρόθυμη υπάλληλος δεν ήξερε τίποτα, εννοείται. Όμως κράτησε τα στοιχεία μου για να με ενημερώσει για την τύχη του κάδου, αφού πρώτα "διερευνήσει" το θέμα. Πέρασαν άλλες τρεις μέρες. Καμία απάντηση δεν πήρα. Τηλεφώνησα ξανά. Η υπάλληλος μου είπε ότι ο Δήμος δεν είχε εντολή να πάρει τον κάδο (!) και ότι προφανώς κάποιος γείτονας τον μετακίνησε....Όταν της είπα ότι πρέπει να φέρουν άλλο αιφνιδιάστηκε και μου είπε ότι αυτό δεν είναι εύκολο διότι πρέπει να έρθει γερανός!!!! Δηλαδή μέχρι τότε πού θα πετάμε τα σκουπίδια μας; Δεν ήξερε να μου απαντήσει ασφαλώς, αλλά θα μου πείτε τι φταίει κι αυτή....


Όλο αυτό το διάστημα εγώ "δανειζόμουν" τον κάδο της άλλης διασταύρωσης (πάντα με το φόβο του ελέγχου των γειτόνων). Πού να φανταστείτε την "τύχη" του δοχείου των μπάζων που μέσα σε μια εβδομάδα μετατράπηκε σε "χωματερή" και η μπόχα ήταν χειρότερη από αυτή της πρόσφατης απεργίας....Ευτυχώς όμως απομακρύνθηκε εγκαίρως, όχι το δοχείο, αλλά το περιεχόμενό του. Το δοχείο επανήλθε και η οσμή του έμεινε...


Εν τω μεταξύ, ήδη πριν μέρες παρατήρησα έναν κάδο που μου θύμισε το "δικό" μας στην δίπλα διασταύρωση που ως τότε δεν είχε κάδο....Περίεργα πράγματα....


Επιτέλους σήμερα το πρωί είδα τον κάδο "μας" πάλι στη θέση του!!!!


Και στη θέση που είχα δει αυτόν που του έμοιαζε ήταν παρκαρισμένο ένα αυτοκίνητο...Τι να πω....Ας μην πω...Πάντως, πονηρές σκέψεις έκανα συνδέοντας στο μυαλό μου τους όρους: έλειψη πάρκινκ, κάδος, κλπ...Ο νοών νοείτω!


Η αλήθεια είναι ότι έλειψα επτά χρόνια από την πόλη και γυρνώντας τη βρίσκω άθλια...Στην αρχή νόμιζα ότι απλώς είχα συνηθίσει την καθαριότητα του νησιού, αλλά η αλήθεια είναι πιο σκληρή....Είναι κρίμα....Ειλικρινά χαμογελάω μπροστά στις υπέροχες εγκαταστάσεις για την ανακύκλωση (αυτές με την αγελαδίτσα) που έχουν στηθεί σε διάφορα σημεία...Μακάρι να πετύχει το πείραμα της ανακύκλωσης, αλλά θα προτιμούσα - και συγχωρείστε με - πρώτα να μάθουμε να πετάμε τα σκουπίδια στα καλάθια (αν υπάρχουν) και όχι έξω, θα ήθελα επίσης να δω περισσότερους ή έστω κάποιους υπαλλήλους του Δήμου στο δρόμο...


Ωραίες οι δωρεάν εφημερίδες που βρίσκουμε στις στάσεις του ΜΕΤΡΟ, του ΗΣΑΠ και των λεωφορείων. Έχετε παρατηρήσει όμως ποτέ πόσα σκουπίδια μαζεύονται γύρω τους. Έχετε προσέξει ότι μόλις εξαντληθεί η στίβα με τις εφημερίδες ή τα κάθε είδους έντυπα, αυτόματα η "καλαίσθητη" μεταλλική θήκη μετατρέπεται σε σκουπιδοτενεκέ;
(H πλατεία Αλεξάνδρας, έργο του Τσαρούχη)

Αλήθεια, τώρα που το θυμήθηκα, εδώ και μερικούς μήνες στην αφετηρία του λεωφορείου έβρισκα το περιοδικό του λιμανιού....Σταμάτησαν να το φέρνουν, μας έμεινε όμως η μεταλλική θήκη που αυτόματα μετετράπη σε κάλαθο απορριμάτων και ίσως όχι άδικα, αφού καθώς βγαίνεις από το λεωφορείο αυτήν βλέπεις και όχι καλάθι....


Αρκετή γκρίνια....Φτάνει...Καλύτερα κατεβείτε μια βόλτα στην Πειραϊκή και θα καταλάβετε μόνοι σας τι εννοώ....

(Φωτογραφία από την Πειραϊκή από τυχαία αναζήτηση στο Διαδίκτυο)

5 σχόλια:

πουαντερι είπε...

Καλημερα σου.....γκρινιαρα χα! χα! χα! χα!
Αν νομιζεις οτι η βολτα του καδου απο στενο σε στενο και απο πορτα σε πορτα ειναι μονο δικο σου προνομοιο γελλιεσαι.
Εμεις νομιζεις ετσυ καθομαστε; καθε μηνα εδω κατοπιν συμφωνιας των "ειδικων" αλλαζει θεση ο καδος μας.
Κατι σαν τα μονα-ζυγα της Αθηνας.
Και μαζι με την ενημερωση του ποιος κυκλοφορει σημερα παιρνεις και ενημεροτικο αυτοκολητο με το βολταρισμα του καδου.......
Γιαυτο μην στεναχωριεσαι ακομα και οι καδοι την σημερον ημεραν χαλασανε κι αυτοι και πανε απο δω κι απο κει......
Οσο για τον Πειραια οσο και να τον παραμελησουν παλι την ομορφια του θα εχει.

bettyblue είπε...

Με όλη μου την κατανόηση για την ταλαιπωρία σου λόγω της μυστηριώδους εξαφανίσεως του κάδου, ένα έχω να σχολιάσω: Σιγά την περιπέτεια, καλέ!!! Εδώ έχουμε το οδοιπορικό-σαφάρι των μπουκαλιών-προσφύγων:

Στην περιοχή μου πίνουμε εμφιαλωμένο νερό. Αποτέλεσμα: μιλάμε για πολλά (ΠΟΛΛΑ) άδεια πλαστικά και κυρίως ανακυκλώσιμα μπουκάλια. Τα οποία μπουκάλια εγώ επιμένω (τι παραξενιά κι αυτή) να θέλω να τα πηγαίνω σε μηχάνημα συμπίεσης που έχω εντοπίσει όξω από σούπερ μάρκετ, μετά από εκτεταμένη αναζήτηση (Μπλε κάδος γιοκ, δε μας αρέσει το χρώμα στην περιοχή, είναι πασέ). Από εκεί τα παραλαμβάνουν οι της (ιδιωτικής) ανακυκλώσεως. Το λοιπόν, το μηχάνημα 8 στις 10 είναι χαλασμένο. Βρε να βγαίνουν οι πωλήτριες ντάλα μεσημέρι να βοηθήσουν την τρελή που επιμένει να θέλει να ανακυκλώσει. Τίποτε, εκεί το μηχάνημα, μούγκα. Αποτέλεσμα: έχω 21 (είκοσι ένα) μπουκάλια που τα περιφέρω με το αυτοκίνητο χωρίς να μπορώ να τους βρω στέγη. Και κατάληξη: πλέον απλά τα συμπιέζω και τα πετάω μαζί με τα άλλα σκουπίδια... Και να θες να κάνεις το καλό...

Πάντως από τους άλλους κάδους είμαστε οκ. Αν και το καλύτερο είναι αυτό που είδα κάπου, κάδοι τεράστιοι, τσιμενταρισμένοι στο χώμα, με μόνο το μικρό τους στόμιο ορατό από τον περαστικό. Ούτε μυρωδιές ούτε τίποτα. Έρχεται το απορριμματοφόρο με τσιμπίδα, βγάζει την τεράστια σακούλα, πλένει τον κάδο, δατς ιτ.

Υ.Γ.1: Δεν ξέρω πώς ήταν ο Πειραιάς παλαιότερα, την τελευταία φορά όμως που είχα πάει για καφέ ήταν το μαύρο του το χάλι από σκουπίδια (συγγνώμη για την προσβολή της πόλης σου!)
Υ.Γ.2: Α, και καλώς σε βρήκα -αν και ακάλεστη! Η εικονίτσα με τα σκεύη-ζευγαράκια άπαικτη! Καλή επιτυχία στο μπλογκ. Εγώ δεν έχω αξιωθεί να φτιάξω δικό μου, μόνο να γράφω στων άλλων. Θα δοκιμάσω τις συνταγές σου, φαίνονται τέλειες. Ειδικά η βιεννέζα πρέπει να είναι τρομερή..

twinkle είπε...

Kαλημέρα κυρίες μου!

@Πουαντερί μου, κι εγώ τον αγαπάω τον Πειραιά, αλλιώς δεν θα επέστρεφα...αλλά ως γνωστό, όσα αγαπάμε μας πληγώνουν!!!

@bettyblue, καλώς ήρθες! Σ'ευχαριστώ για την επίσκεψη. Το blog το έφτιαξα για την πλάκα μου, χωρίς ιδιαίτερες φιλοδοξίες...Είναι ένας τόπος όπου εκφράζομαι ελεύθερα και απλά κάνω ό,τι γουστάρω (κάτι σαν το δωμάτιό μου). Άντε, φτιάξε κι εσύ να ερχόμαστε!!!
Η φωτογραφία είναι "δανεικιά", ούτε θυμάμαι πού τη βρήκα. Πάντως κάπου σερφάροντας...
Όσο για τη βρώμα του Πειραιά...είναι αλήθεια, αλλά....

πουαντερι είπε...

Καλε τη απαιχτη φωτογραφια ειναι αυτη?????
Κατι πολυ οικιο μου θυμιζει αυτο
Μαλλον εμενα ηθελαν να βαλουν και τελευταια στιγμη το αλλαξαν χα! χα!

πουαντερι είπε...

Αμαν πια βγαλε παιδι μου αυτη την ΛΕΚΤΙΚΗ ΕΠΑΛΉΘΕΥΣΗ εχω αληθωρησει η καημενη προσπαθοντας να πετυχω τα σωστα γραμματα.......
Δεν με λυπασαι καθολου????